zuzu

Kırmızı Ayakkabılarımla Mutluyum!

2012-02-17T14:21:00.000+02:00

İlişki

2012-02-16T15:36:00.000+02:00

"İlişkilerde hepimizin "görünmez defterleri" var, her şeyi yazıyoruz bir kenara, bizim için yapılmış şeyleri, yapılmayan şeyleri, harcanan emekleri, harcanmayan emekleri, üşengeçlikleri, fedakarlıkları." Hürriyet 16 Şubat Ayşe Arman

Salata

2011-12-16T22:09:00.000+02:00

Normalde her akşam sıcak ve sulu bir yemek özlemi çeken ben bu akşam şöyle bol ekşili, yeşillikli bir salata yemek istedim. Huzurlarınızda bu akşam yediğim salatam,

İçindekiler:

Yeşil soğan

Domates

Brokoli

Marul

Ton Balığı

Mısır

Zeytinyağı

Tuz

Limon

Tuz

Güzeller

2011-12-16T14:54:00.000+02:00

Öğle yemeğinden bir döndüm baktım odamda bu güzeller...

Hediye Şansı!

2011-12-13T15:32:00.001+02:00

https://www.facebook.com/dr.hauschkaturkiye?sk=wall

Renk

2011-12-13T13:40:00.001+02:00

Bunun gibi rengarenk birçok kaktüs alıp dizmek istiyorum penceremin önüne. İçim açılsın diye. Nerede bir bitki, orada hayat benim için...

Elazığ

2011-12-06T15:46:00.001+02:00

Medya ve Etik Sempozyumu dolayısıyla gittim Elazığ'a. Beklediğimden çok daha güzel ve gelişmiş bir şehirmiş meğer. Sempozyuma katılıp bildirilerimizi sunduktan, diğer oturumları dinleyip kapanışı yaptıktan sonra Fırat Üniversitesi tarafından hazırlanmış muhteşem bir organizasyonla çok güzel ağırlandık.

Öncelikle Keban barajına gittik, Türkiye'nün en büyük, dünyanın da sayılı barajlarından olan Keban tek kelimeyle muazzamdı. Ardından, Keban'da Çırçır şelalesindeki Alabalık Tesislerinde balığın envai çeşidini (pizza, köfte, ızgara, kızartma) yedik.

Son gün ise önce Harput'a kahvaltıya gittik. Ardından şu an restorasyon halinde olan Harput kalesini ve Şefik Kültür Evi'ne...

Daha ayrıntılı fotoğraflar için; buraya bakabilirsiniz.

Son olarak da Hazar Gölü civarını gezdik. Şansımıza hava da güzeldi de muhteşem Elazığ yemeklerini açık havada tadabildik. Dilerim yeniden Elazığ'a gitme şansı doğar! Belki gelecek yılki sempozyuma!

Hindi Zahra-Beautiful Tango

2011-12-03T19:04:00.000+02:00

Hindi Zahra - Beautiful tango ile EMI_Music

Şarkı muhteşem, klip muhteşem, takılar muhteşem...

Trabzon

2011-12-03T00:35:00.001+02:00

Geçenlerde Merve'ye Trabzon'a gitmeye karar verdik. Trabzon tam bir küçük İstanbul. Caddeleri, çarşısı, pazarı, sahili, kalabalığı ve sanayi kenti olmasıyla İstanbul'u anımsatıyor insana.
Trabzon gezimize meydandaki ufak ama oldukça şirin bir cafede kahvaltıyla başladık. Aslında planımız Boztepe'de kahvaltı yapmaktı ama sonra vazgeçip vaktimizi merkezde geçirmeye karar verdik.

Kahvaltımızın ardından şehri gezmeye koyulduk.

Aşağıdaki buket bir antika dükkanında vitrinde duruyordu. Nedense beni çok duygulandırdı. Neden bir gelin buketi antikacıda durur ki... Onca eski eşyanın arasında...

Şu elma şekerleri bana direkt çocukluğumu hatırlattı. Bence rengarenk şeker ve şekerlemelerin tadını yalnızca çocuklar çıkartır!

Şehirde biraz tur attıktan sonra sahile inip kahve keyfi yaptık denize nazır. Hava o zaman oldukça güzeldi tabii. Şimdi gitsek mümkün değil o kadar süre dışarıda kalamayız.
Uzun süre gezip, alışveriş yapıp, deniz havası soluduktan sonra Trabzon'a gelmişken hamsi yemeden gitmek olmaz deyip kendimize güzel bir balık ziyafeti çektik. Yanında gelen midyelerde keyfimizin bonusu oldu!

Mutluluğun resmi

Karnımızı da doyurduktan sonra şehirde yine ufak bir tur atıp, yeni geziler planlayarak evimize döndük.

Trabzon'un tarihi belediye binası, şehrin tam göbeğinde, halkın içinde. Bürokrasi havasından uzak ve oldukça şirin.

Kar Botlarım

2011-12-03T00:19:00.001+02:00

Bulunduğum şehre ve koşullara uygun kar botunu sonunda buldum. Mutluyum!

İnebolu

2011-12-02T23:36:00.001+02:00

Biz genellikle bayramları pek evde geçirmiyoruz. Hiçbir akrabamızın Ankara'da olmaması, her gün gördüğümüz komşularla evcilik oynar gibi gelip gitmeme isteğimiz ve tatillerden yararlanarak yeni yerler görme hevesimiz buna etken. Biz de bu Ramazan Bayramı'nda daha önce gitmediğimiz İnebolu'ya gitme kararı aldık. Aylar öncesinden yazmama gereken postu şu an yazdığım için yeni yazıma bir özürle başlıyorum.

Ankara Kastamonu yolunda manzara Ilgaz'dan sonra muhteşem bir hal alıyor. Devasa büyüklükteki kaya dağlar ve yemyeşil ormanlar gerçekten insanı mest ediyor. Yalnız yollar oldukça virajlı olduğundan oldukça dikkatli ve yavaş gidilmesi gerek. İnebolu oldukça küçük bir şehir olmasına rağmen diğer küçük şehirlerdeki gibi mahalle baskısı sezilmiyor. Çok turistik bir şehir de değil fakat herkesin birbirini tanıdığı ve yerlilerinin hala orada yaşadığı fakat kimsenin kimseyi rahatsız etmediği, özgürce yaşanabilecek bir belde. Bence bunda denizin etkisi çok büyük. Ben coğrafi koşulların insanların karakterini dahi çok etkilediği kanısındayım, dolayısıyla nerede deniz orada medeniyet diyorum!

Biz İnebolu'da Yakamoz Tatil Köyü 'nde kaldık. Burada kalabileceğiniz en iyi otellerden biri. Hizmeti, fiyatı, temizliği ve yemekleri oldukça iyiydi. İnebolu'da üç gün kaldık fakat her günü orada geçirmedik. Bir gün de Kastamonu'nun diğer ilçesi olan Abana'ya gittik. Abana İnebolu'dan ziyadesiyle daha küçük, daha az nüfuslu ve daha nezih bir ilçe.
İnebolu'da gezilecek çok yer yok, dolayısıyla uzunca bir tatil yapmaya kalkarsanız sıkılabilirsiniz. 2-3 günlük tatillerde yakın şehirlerden gidilip sakin ve sessizce kafa dinlemek için ise ideal.

Mor

2011-12-02T10:36:00.001+02:00

Kocaman camları olan aydınlık bir evim olsa. Yerden çok yüksek olmayan, kendimi dünyadan soyutlanmış değil, tam de içinde hissedebileceğim. Bir duvar boydan boya kitaplık olsa. İçinde kocaman, yumuşacık, oturunca gömülebileceğim kanepelerim. Vazoda mis gibi kokan çiçekler, evde huzur, ocakta pişen yemek, gözlerde sevinç olsa. Duvarıma da şu tabloyu assam, uzun uzun baksam...

Not: tablo Hırvat ressam Ana Tzarev'e aitir.

Uykusuzum

2011-12-01T13:15:00.001+02:00

Tam biraz rahatladım, işler hafifledi derken yenileri geliyor durmadan. Çok yorgunum ve uykusuzum. Şöyle telefonları kapatıp saatlerce deliksiz uyumak istiyorum. Kafamda hepsinin yanına tik atılmış yapılacaklar listesi olsun, ben rahat olayım ve pijamalarımı çıkartmadan tüm gün miskinlik yapayım. Sanırım Haziran'dan önce böyle bir günü ancak rüyamda görür, bloguma hayal diye yazarım.

Yarın akşama en azından bu haftanın işlerini halledip, hafta sonu da girip mutfağa çeşit çeşit yemek yapasım var. Sanırım yemek yaparken deşarj oluyorum ben. Ne kadar yorgun olsam da akşamları girip mutfağa en az iki çeşit yemek yapmam lazım. Arkadaşlarım gelsin, herkesin karnı doysun, keyfi yerinde olsun. Mutlu ediyor böyle şeyler beni...

Bir de böyle koyun koyuna uyuyan kedicikler...

not: Kediler Elazığ'da Şefik Kültür Evi'nde çekilmiştir. Ben bir de Elazığ yazısı yazacaktım, değil mi?

Inglot Rujlar

2011-11-30T19:56:00.001+02:00

Ne zamandır, göz makyajımı koyu renkle yaptığımda dudaklarımı çok da öne çıkartmayacak aynı zamanda da çok da parlak olmayan kalıcı bir ruj arıyordum. Neyse ki istediğimi en sonunda Inglot'da buldum!

Burada çok koyu bir renk gibi görünse de aslında çok da koyu değil. Yani tam benim dudak rengime göre diyebilirim. Dudaklarımın rengi kendiliğinden hafif pembe olduğundan daha açık renkler beni ölü gibi gösteriyor. O yüzden bu renk benim için biçilmiş kaftan! İçeriğinde paraben olmaması da artısı. Kendisi, Inglot lipstik serisinin 114 numaralı ruju.

Inglot'un bu rujundan çok memnun kaldıktan sonra, bir de yine oldukça kalıcı olan, mat fakat göz makyajı yapıp allık sürmeye üşendiğimde yüzüme renk verecek, hemen sürüp çıkacağım bir ruj almaya karar verdim. Ayşo'yla rujlara bakınırken en sonunda bu renkte karar kıldık. Bu rujuma da bayılıyorum çünkü kendisi tam mat olan seriden ve bu yüzden çok doğal duruyor. Tereyağı sürülmüş gibi beş metre uzaktan parıl parıl parlamak böyle bir renkte hiç hoş durmazdı! Aynı zamanda da çok uzun süre kalıcı. Bu da yine lipstick serisinden 412 numara.

Inglot'un rujlarından çok memnun kalınca pudramı ve biten allığımı da oradan almaya karar vermiştim fakar sağolsun kurbağa prensesler 'in de tavsiyeleriyle MAC 'den aldım. O da bir başka postun konusu olsun... :)

Adaçayı

2011-11-30T14:10:00.000+02:00

Artık mümkün olduğunca daha az siyah çay içmeye çalışıyorum. Ya yeşil çay ya da ada çayı içmeyi tercih ediyorum. Hem daha rahat uyumamı sağlıyor, hem de kansızlık yapmıyor. Siyah çayın da faydaları var derseniz onu da gün içinde tüketiyorum zaten. Bir de bende poşet çay içememe sorunu var; nedense o kağıt poşet tadı ağzıma geliyor sanki. Yeşil çayın da, ıhlamurun, kuşburnunun ve ada çayının da bizzat kendilerini kaynatarak ya da demleyerek tüketiyorum.

Yapmak İsteyip de Yapamamak!

2011-11-29T16:18:00.001+02:00

Bu aralar günlerim tez için okumalar yapmakla, raporu yetiştirmeye çalışmakla, ufak planlar yapıp ve büyük hayaller kurmakla geçiyor... Planlar yaparsam bir beklenti içine girerim, eğer olmazsa hayal kırıklığına uğrarım korkusuyla hayatı akışına bırakıp, resimlere bakıp, hayal kurarak onların gerçekleştiğini görmeyi tercih ediyorum. "İnan, hayal kur ve dua et" de benim mottom!

Buraya yazmak istediğim birçok şey ve koymak istediğim birçok fotoğraf var ancak bir türlü kronolojik bir düzenle oturup yazamadım. Fakat hepsi aklımda, hepsini paylaşacağım...

Dün arkadaşlarımız sağolsun bize muhteşem bir Elazığ çiğ köftesi yaptılar. Üzerine sobada pişmiş kestaneler ve çay keyfi... Her şey muhteşemdi ancak eve geldiğimde dik konuma gelemeyecek kadar fena haldeydim. Bugün de eve gidip karnabahar pişirmeyi düşünüyorum. Şu sıra gözüm hep tariflerde, evdeki malzemelerle ne kadar farklı çeşit yemek hazırlayabilirim diye bakınıyorum. İnsan bir zaman sonra aynı şeyleri yemekten sıkılıyor...

Bir an önce 31 Aralık olsun diye bekliyorum. Ne hayaller var ne hayaller....

Kedili Kupa

2011-11-26T21:13:00.002+02:00

"Sana kedi alamam ama kedili kupa alabilirim."

Red Moleskine

2011-11-17T23:19:00.000+02:00

Kafanız dağınıksa
Unutkansanız
Planladıklarınızı bir türlü zamanında yapamayıp, geceleri onun huzursuzluğuyla uyuyorsanız

Sevgiliniz der ki, "gel sana bir moleskine alalım..."

Bir Hafta Sonu Gezisi Daha

2011-10-19T15:31:00.000+03:00

Bir hafta sonunu daha evde geçirmemeye karar vermiştik lakin nereye gitsek diye de düşünmeden edemiyorduk. Günübirlik mi gitsek, uzak bir yere gidip bir gece kalsak mı derken Güvende Yaylası'na gitmeye karar verdik. Güvende Yaylası'na giderken yol boyu mola verip doğal güzellikleri fotoğraflamadan geçmeyelim dedik...

Fotoğrafta gördüğünüz ağaç Avrupa'nın en uzun ağacı...

Burada mola verip çocukluğumuzun en eğlenceli oyunlarını oynayıp, bolca terleyip, çekmeyen telefonlarla teknolojiden zorunlu uzak kalarak doğanın içinde olmanın tadını tam anlamıyla çıkarttık.

Ardından yaylaya çıkıp oranın yerlisi teyzelerden ev yapımı tereyağ ve yoğurt aldık. Önceden hazırladığımız köftelerimizi pişirdik, patlıcanlarımızı közleyip muazzam bir salata yaptık.

Son olarak, üniversite sınavında Gümüşhane birincisi olarak Boğaziçi'ni kazanmış, yazları babasının kahvehanesinde çaycılık yapan gencin ellerinden çay içip, gelecek adına umutla dolup tekrar sisli yollara koyulduk.

Yaylada Bir Gece

2011-10-18T16:47:00.000+03:00

Ramazan'ın bir gecesini bir arkadaşımızın da köyünün bulunduğu bir yaylada geçirmeye karar verdik. Gündüz gidip yaylayı dolaşıp, iftarımızı yaptık. İçine girebileceğimiz bir yapı olmadığından tüm geceyi ateş başında şarkılar türküler söyleyerek, yiyip içerek geçirdik...

O kadar güzel bir gün ve gece geçirdik ki tadı damağımızda kaldı. Sabah evlerimize geldiğimizde saat 5'ti ve hiç de dönmek istemedik. En kısa zamanda, havalar iyice soğumadan tekrarına kavuşmak istiyoruz...

Uzungöl-Ayder Yaylası

2011-10-18T16:23:00.000+03:00

Uzun zamandır yazamamamın nedeni göçebe hayatı yaşar gibi bir türlü yerimde duramayıp sürekli gezmem. Gerek iş, gerek zorunluluk, gerek eğlence olsun Pazar gününe kadar sürekli şehir şehir dolaştım. Bayrama kadar bir yere kıpırdamadan, belki günübirlik gezilerle yerimden pek ayrılmamayı düşünüyorum.

Öncelikle Ağustos ayındaki Uzungöl ve Ayder Yaylası gezimizden bahsedeyim; bir önceki gün zehirlenmiş olmama ve kendimi hiç de iyi hissetmememe rağmen bu fırsat kaçmaz dedim. Sabahın erken saatlerinde Gümüşhane'den ayrıldık ve ilk olarak Uzungöl'e gittik.

Muhteşem bir kahvaltının ardından gölün etrafında yürüyüş yapıp minik dükkanları gezdik.

Uzungöl'den ayrıldıktan sonra Ayder'e giderken Rize'ye uğradık ve kaleyi gezdik.

Ayder Yaylası tabiatı itibariyle harika fakat aşırı nemden dolayı Ağustos ayında bile üşüyüp kendinizi yapış yapış hissedebilirsiniz.

Ayder'de ızgara balık, et, kavrulmuş fasulye turşusu ve tabii ki laz böreği yedik! Benim için bunlardan en önemlisi kavrulmuş fasulye turşusuydu. Henüz yemeyenlere acilen bu lezzetin tadına bakmalarını öneririm. Şimdilik ilk hedefim ise güvenilir bir laz böreği tarifi bulup denemek.

Yukarıda gördüğünüz ise meşhur Hamsiköy sütlacı. Gece saat 11 olmasına rağmen mola verip sütlacımızı yiyip yolumuza öyle devam ettik. Bu sütlacı yemeyen ben sütlaç yedim demesin... Böyle bir lezzet yok ve maalesef kendisi yalnızca Hamsiköy'de mevcut.

Yazılacak Çok Şey Var

2011-08-25T01:14:00.000+03:00

ama bir türlü nereden başlasam, nasıl yapsam bilemiyorum... Cuma günü yine yollara düşüyorum. Ankara'yı çok özledim, evimi, bahçemi, ailemi, arkadaşlarımı... Özlediğim şehir mi yoksa içindekiler mi bilemiyorum. Şimdilik yalnızca şunu diyebiliyorum; ileride bir gün Gümüşhane'yi değil içindekileri özleyeceğim, hem de çok...

İnsan Bahçesini Özleyince...

2011-08-11T15:55:00.000+03:00

Demre'den Gelen

2011-07-26T14:15:00.002+03:00

80'lerde Çocuk Olmak -Kadir Aydemir

2011-07-20T20:50:00.001+03:00

80'lerde Çocuk Olmak takriben doksan yazar tarafından, bu yazarların bakış açısından o yılları anlatan Kadir Aydemir'in hazırladığı bir kitap.Kitap Yitik Ülke Yayınları'ndan çıkmış. Ben 80'lerde doğduğum için anlatılan şeylerin bir kısmı çok yabancı, bazıları ise oldukça aşina olduğum şeylerdi. Örneğin, benim Voltran diye bir çizgi filmden haberim bile yoktu:) Bu kitap sayesinde öğrenip açıp bir bölüm izledim:) Çivit mavisi önlükler, Bizimkiler, Kara Şimşek, atariler, Comodore 64 oyunları da benim çocukluğumun da yetişebildiği ekollerden.

Bu kitabı okurken sürekli kendi çocukluğunu düşündüm ben de. Ve şunu farkettim ki çocukluğunu 80'lerde yaşayanlar bizden daha bilinçli ve farkında büyümüşler. Ailelerimizin 80'lerde yaşadığı sıkıntılar sebebiyle siyasetten, toplum bilincinden, sosyal hayattan çok uzak büyümüşüz biz. "Fikrini söyleme", "sana ne, sen karışma", "sana mı kaldı?" laflarını işite işite düşünmeyen, düşünse de söyleyemeyen, söylese de arkasında duramayan bencil bireyler olmuşuz. Kısacası, bizim nesil tam bir hap nesliymiş. Bilgiler, vitaminler, sevgiler/sevgililer hap şeklinde sunulmuş bize. Öğünlük haplar yutup devam etmişiz avare yaşamımıza. Minimalize edilmiş, kolaylaştırılmış, sadeleştirilmiş şeylerle büyümemize rağmen hep daha çoğunu isteyen yetinemeyen bir nesil olmuşuz. Halbuki 80'lerde çocuk olanlar aza kanaat edebilmiş.

Ömrümüz sınavlarla geçmiş bir kere. İlkokuldan başlayarak habire sınavlara sokulmuşuz. Hayatımızı hep seçenekler üzerinden idame ettirmişiz. Sürekli bir alternatif beklemişiz, bu olmazsa öbürü diyebileceğimiz...Oysa 80'lerin çocukları kararlı ve azimliymiş. Seçenekler sunulmasını beklemeden kendileri yaratmış seçeneklerini. Biz bir elinde test, bir elinde tost sürekli önümüzdeki seçenekleri elemeye çalışmışız... Seçeneksiz kaldığımızda da hapı yutmuşuz!

90'larda çocuk olmak güzeldi ama 80'ler daha bir güzelmiş sanki. 80'lerde çocuk olan ağabeylere ablalara selam olsun... Bu kitabı alıp okuyup bir arşiv niteliğinde kitaplıklarında saklasınlar. İlerde de çocukları tarihi buradan okusun:) Beni bu kitapla tanıştıran Kadir Aydemir'e ve tüm 80'lerde Çocuk Olmak yazarlarına teşekkürler..

Rafların Arasından: Dünyaca Ünlü Raflar

2011-07-17T22:58:00.000+03:00

Rafların Arasından: Dünyaca Ünlü Raflar: "Bir kitap severin en sevdiği yerler kitap evleri, sahaflardır. Bu sefer kitap değil, dünyanın en güzel kitap evlerini tanıtmak istiyorum. Bl..."

Tatil

2011-07-17T22:45:00.003+03:00

Az- Hakan Günday

2011-07-10T23:05:00.000+03:00

"Kinyas ve Kayra"yı duymuştum, fakat sadece duymuştum... Yazarı ve kitap hakkında hiçbir bilgim yoktu...

Twitter'da Sevnç Erbulak'ı takip ediyorum. Bir gün "Az dediğin küçücük bir kelime. Sadece A ve Z. Sadece iki harf ama aralarında koca bir alfabe var." yazdı. Bunu takip eden tweetlerinde de Hakan Günday, "Kinyas ve Kayra" ve "Az"dan bahsediyordu... Dikkatimi çekti. Kitabı okunmak üzere not ettim. Gümüşhane'de sipariş ettim ve heyecanla bekledim gelişini. Geldi. Başladım. Yoğunluktan dolayı gündüzleri elime alamayıp, ancak geceleri gözlerim kendiliğinden kapanana kadar okuyabildim. Çoğu zaman elimde "Az"la sızdım...

Bir önceki yazımda bahsettiğim yolculuk sırasında epey aktarma yapmak durumunda kaldım ve bu aktarmalar sırasındaki bekleyişin en güzel yanı "Az"ı okumam için bolca vaktimin olmasıydı. Yolculuk esnasında, yorgunluk ve uykusuzluktan yolun bir an önce bitmesini ama kitabın hiç bitmemesini isteyerek bitirdim "Az"ı. Okurken hissettiğim duygular, mide bulantısı, kalp çarpıntısı, üzüntü, ağlama hissi, heyecan, rahatlama, sevinç, acıma acı ve gurur. Kitabın arka kapağında da dediği gibi, bu kitap" A'dan Z'ye şiddet üzerine..." Hakan Günday'ın öyle bir anlatım biçimi var ki şiddeti kendi bedeninizde hissettirip, kelimelerle canınızı acıtabiliyor.

Öyle kitaplar vardır ki, okurken bile "Ben bunu bir daha okuyacağım" dersiniz içinizden. Ben bunu genelde Paul Auster okurken derim/derdim fakat "Az"ı okurken de aynı hisse kapıldım. Evet, bu kitap bir kez daha, bir kez daha, bir kez daha okunmalı.

Kitabı okurken gurur duyuyorsunuz çünkü Türk edebiyatı muhteşem bir yazara ve eserlere sahip. Böyle bir kurgu ve zeka karşısında ancak nutkunuz tutuluyor ve Günday'a ulaşıp ona bu kadar güzel yazdığı için teşekkür etmek ve daha fazla yazması için rica etmek geliyor içinizden. Mail adresine ulaşabilirsem bu duygularımı onunla da paylaşacağım. Dilerim Hakan Günday en kısa zamanda yabancı okurlarıyla da buluşur ve tüm dünya onu okuma şansına erişir. Ben, bundan sonra takipçisiyim. Tüm kitaplarını okuyup imza günü, söyleşi, seminer, vs nereye gidecekse ve ne yapacaksa ulaşıp onu dinlemeyi düşünüyorum.
Ayrıca, Sevinç Erbulak'a da, benim ve belki de benim gibi birçok takipçisinin bu muazzam eser ve yazarla tanışmasına vesile olduğu için buradan sonsuz teşekkürler...

"... O alfabeyle yazılmış onbinlerce kelime ve yüzbinlerce cümle var. Sana söylemek isteyip de yazamadığım sözler bile o iki harfin arasında. Biri başlangıç, diğeri son. Ama sanki birbirleri için yaratılmışlar. Yan yana gelip de birlikte okunmak için. Aralarındaki her harfi teker teker aşıp birbirlerine kavuşmuş gibiler. Senin ve benim gibi..."

Gümüşhane Günleri

2011-07-09T00:36:00.000+03:00

Tezime başlamadan önce okumayı ve izlemeyi planladığım bir çok kitap ve film vardı. Kolilerle getirttim hepsini buraya fakat o kadar yoğundum ki hepsine azar azar vakit ayırabildim... Neyse ki işlerim bugün bitti, bölüm başkanına teslim ettim ve yarın tatile çıkıyorum. Planım önce İstanbul, ardından Ankara'ydı ama ufak bir değişiklikle rotayı Akdeniz'e çevirdim. Oradan da Ankara'ya...

Burada Harşit'in kıyısında yürüyüş yapıyoruz akşamları. Peşimizde bizi asla yalnız bırakmayan, evimize kadar geçiren kahraman köpeğimiz... Biraz daha ileride köy evleri var. Bahçesinde inekler, fasulyeler, mısırlar... Bahçesiyle ilgilenen kadınlarla sohbet ediyoruz arada, ne yaptığımıza anlam veremeyen amcaların "Yavrum siz ne yapıyorsunuz burada ?" sorularına cevap veriyoruz, ilerleyen günlerde bahçelerden birinde piknik yapma hayalleri kuruyoruz:) Bir de, köylülerden doğal süt, yoğurt ve peynir almak gibi niyetlerimiz var. Madem doğanın içindeyiz nimetlerinden de yararlanmak gerek.

Ufak bir valiz aldım. Planım makyajsız, takısız-tokasız, az kıyafetle oldukça sade bir tatil yapıp dinlenmek. Sessizliği çok özledim, hele denizi daha da çok... Ailemden bahsetmiyorum bile... Ankara'ya dönünce hocamla görüşüp tezim ve yapmak istediğimiz proje üzerinde konuşmam gerek. "Önce tatile git, dinlen ve gelip bize de enerji ver." dedi. Görevimi lâyıkıyla yerine getirmeliyim:)

H2O+

2011-06-30T13:46:00.000+03:00

Geçenlerde yüz temizleme jelim bittiğinden ve eskisinden (Yves Rocher) çok da memnun kalmadığımdan yeni bir yüz temizleme jeli arayışına girmiştim. Biotherm'in jelini almayı düşünürken mağazadaki görevli H2O+'ın Marine Cleansing Gel'ini önerdi. H2O+'ın hiçbir ürününün kesinlikle hiçbir kimyasal içermediğinden, tamamen doğal olduğundan ve adından da anlaşılacağı gibi deniz minerallerinden oluştuğundan bahsetti.

Jel gerçekten de parfüm içermiyor, yani yüzünüzü yıkadığınızda öyle mis gibi buram buram bir koku beklemeyin. Daha çok ilacımsı bir kokusu var. Aynı zamanda köpürmüyor da. Bu köpürme işine ben biraz takıldım çünkü sanki köpüren şeyler daha derinlemesine temizlermiş gibi geliyor, fakat onların içinde de köpürmeyi sağlayan kimyasallar olduğunu biliyorum. Benim cildim karma ve şu sıra yaşadığım şehir oldukça kurutuyor cildimi. Bu jelin kurumaya da engel olacağını söylemişti satıcı, gerçekten de öyle. Tabii, her zamanki gibi cildimizi jelle ne kadar yıkasak da ardından tonikle silmek farz! H2O+'ın sitesine girdiğimde bu temizleyicinin en çok satan ürün olduğunu gördüm. Ben de memnunum...

Cildimin kurumasına engel olan bir ürün daha var. O da yine H2O+'ın Oasis Mist spreyi. Bu sprey de yine deniz mineralleri ve doğal vitaminlerden oluşuyor. Makyaj sabitleyici özelliği de olduğundan gün içinde makyajın üstüne de sıkabiliyorum. Kesinlikle yağlandırmadan nemlendiriyor ve şu sıra en severek kullandığım ürün bu diyebilirim! Sabahları cildimi temizledikten sonra Bioderma'nın Pore Refiner'ını sürdükten 3-4 saat sonra da bu spreyi uyguluyorum. H2O+ kaliteli ve güvenilir bir ürün bence -en azından dermotolojik ve doğal.
Diğer ürünlerini kullananlar da tecrübelerini paylaşırsa çok sevinirim!

Kelebek

2011-06-24T14:19:00.000+03:00

Bu kelebek İstanbul'dan Ankara'ya, oradan da Gümüşhane'ye kadar uçtu...

Buralar

2011-06-22T11:19:00.000+03:00

Günler öyle bir telaşla geçiyor ki nasıl bir hafta geride kaldı anlamadım bile... Geçen hafta bazamı, yatağımı, dolabımı, uyku setimi ve çamaşır makinemi aldım. Baza ve dolap bugün geliyor. Hala göçebe gibi hissediyorum kendimi. Bavuldan kıyafet almaktan hiç hoşlanmıyorum. Dolaplar yerleşik hayata geçmenin en önemli emareleri bence. Ben de dünden odamı temizledim. Bugün artık güzelce odama yerleşmeyi planlıyorum. İki koca bavulla geldim buraya. Ailem de peşimden üç koli eşya yolladılar... Yerleşmem epey vakit alacak gibi görünüyor...

Bu arada Ekim'de Elazığ'a sempozyuma gideceğim ve 8 Temmuz'a kadar bitirmem gereken bir makalem var, çevirmem gereken bir kitap elimde, okumam gereken kitapların ve izlemem gereken filmlerin sayısı her geçen gün artmakta. En son Kaybedenler Kulubü'nü izlemişim, bu hafta da İncir Reçeli'ni izlemeyi planlıyorum. Burada günler okumakla, izlemekle, düşünmekle ve yazmakla geçiyor...

A New Beginning

2011-06-14T14:47:00.000+03:00

Havaalanında check-in yaparken bavulum için ücret vermem gerekti ve o an farkettim ki banka kartım kayıp! Allahtan kredi kartımı kaybetmemiştim de hemen onunla ödedim. Uçağa biner binmez tüm cüzdanımı ve çantamı boşalttım ama nafile.. Buraya gelir gelmez de ilk iş bankaya gidip eski kartı iptal ettirmek ve yenisi için talepte bulunmak oldu... Umarım en kısa zamanda çıkar..

Artık buradayım ve burada olmamın henüz bilmediğim bir sebebi olduğuna inanıyorum... Kendimi garip hissediyorum. Sanki geçen seferki gelişlerim gibi bir müddet sonra dönecekmişim hissi var. Sanırım gerçeği yavaş yavaş idrak edeceğim:)

Şimdiki planlarım Ekim ayındaki bir sempozyum için bildiri yazmak, bir kitap çevirmek ve artık teze geçmek...
Tüm kaynaklarımı topladım Ankara'da. Birkaç güle kargoyla gelecekler ve tempo başlayacak! Kendime bol şans diliyorum...

Günün sözü de bu olsun: "En büyük seçim: kendi gerçekliğin ve başkalarınınki arasında! Kendi gerçeğimizi de yaratan biziz!"

Ankara'dan Son Yazı

2011-06-13T01:37:00.003+03:00

Bavullar hazırlandı, koliler yapıldı, gitme vakti geldi...

Ne zaman gelirim, ne sıklıkla gelirim hiçbir fikrim yok.

Her şey, herkes için çok güzel olsun :)

Ne zamandır

2011-05-28T19:38:00.000+03:00

epey ihmal ettim burayı. Yazacak bir şey olmadığından değil de içimden gelmediğinden sanırım. Öyle bir rutine bağlamışım ki sıra dışı hiçbir şey yok şimdilik ama pek yakında olacak. Hem de büyük değişiklik... Pılımı pırtımı toplayıp 13 Haziran'da gidiyorum Gümüşhane'ye. Buralarda son günler, son ödevler, son telaşlar... Sonra ver elini dağ-taş, dere-tepe...

Tezimi orada yazacağım için gitmeden tüm kaynaklarımı da götürmem gerek. Bu kadar eşya ve kitap nasıl gidecek hiçbir fikrim yok. Şu an yalnızca Pazartesi'ye bitirmem gereken çevirime ve teslim etmem gereken ödevlere odaklıyım.

Bugün Serdar'ın tavsiye ettiği "Tutunamayanlar"ı almaya gittim. Yanında da ne zamandır okumayı düşündüğüm "Deliliğe Övgü"yü aldım. Ölüm yıl dönümü olması sebebiyle de bir Edip Cansever kitabı almak istedim- bir borç gibi gördüm bu günde O'nun bir kitabını almayı... Benim doğduğum yıl vefat etmiş Cansever, Allah rahmet eylesin... Şimdi hepsini Salı'dan itibaren okumak gibi planlarım var. İlk sırada "Tutunamayanlar"...

BİTMEYEN
Ve ağzım ağzını öptü ise
Çünkü için sözle doludur
Elim eline değdi ise
Çünkü elim yaratılmış işler doğurur
Gözlerine baktım ise
Ki bakmışımdır
Onlar bir denizi sezme derinliğindedir
Ve saçlarına
Ve boynuna
Ve omuzlarına
Baktım ise
Ki bakmışımdır
Onlar bir kuşun uçuşunu
Sezme derinliğindedir

Ey sözlerim benim
Onlar ki bana her zaman
Bir diriliş verendir

Meselim bitmeyendedir.

Ömer Edip Cansever

O Kadar Ağladım ki..

2011-05-17T04:19:00.000+03:00

Hepimiz birer engelli adayıyız diye bas bas bağırmakla olmuyor demek ki! İnsan bazen ne olduğunu, başına neler gelebileceği ihtimalini unutup bir de haddini aşıp engelli bir insana olmadık sözler sarf edebiliyor... Sana iş vermişiz ne demek bir kere? O işi sen mi verdin? Hastane babanın hastanesi mi? Sen patron musun? İş veren misin ?

Cümlenin can alıcı noktası ise anında gözlerimin dolmasına sebep. "...... halde sana iş vermişiz"
Beddua etmek istemiyorum ama Allah korkusu olmayanı Allah'a havale ediyorum. Bugün senin gözlerin görüyor- ha, hangi bakış açısıyla görüyor o başka- ama yarının garantisi nerede? Sen yarın görme engelli olunca biri seni o koltuktan kaldırırsa ne olacak?

Haberi izlediğimde o kadar üzüldüm, o kadar ağladım ki içimden geçen tek şey bu adamı oradan kurtarma gücüne sahip olamadığıma hayıflanmak oldu. Eğer öyle bir imkanım olsaydı, o adamın bu tip insanımsılarla muhatap olmaması için elimden geleni sonuna kadar yapardım.
Bu ülke hiç kimsenin değil, sadece bu toprakları ana kucağı gibi seven ve bu topraklar için emek sarf edenlerindir.

The Black Hole

2011-05-05T04:00:00.000+03:00

Ödüllerim:)

2011-05-02T23:17:00.000+03:00

Ödüllerimi görünce çok şey bildiğimi, üstün başarılar elde ettiğimi falan sanacaksınız ama tek yaptığım resimdeki kedilerin sayısını bilmekti:)
İşte bu muhteşem başarının mükafatları;

Çekirdek Sanat Yayınlarından çıkan derleme denemelerden oluşan Centuria %45 -2009

Yukarıdaki resmi yapan Tuncay Takmaz'ın şiir kitabı Okunmuyor Aşk -2007

Hakan İşcen'in şiir kitabı Hayatânı -2010

Levent Göktem'in seçtiği ve Türkçe'ye çevirdiği Dünya Edebiyatından Seçme Öyküler -2009

Kirpi Şiir Dergisi Ocak-Şubat 2011 sayısı

Devrim Erbil Resmin Şairi -2009
Ressam Devrim Erbil'in sanat hayatını, resim anlayışını ve yaşamını anlatan film

Dünyayı Değiştiren Ressamlar Serisi'nden Andy Wahrol Plastik Suretler -2009

Tuncay Takmaz'a tekrar teşekkürler...

Yves Rocher- Couleurs Nature Fondoten

2011-04-27T22:18:00.002+03:00

Gelen özel bir istek üzerine Yves Rocher'ın en sevdiğim ürünü olan Couleurs Nature fondöteninden bahsetmek istiyorum.

Benim problemli (sivilce, sivilce izi, pütür pütür) bir cildim yok, dolayısıyla cildimdeki sorunları kapatmak için değil de, makyaj yapmadan tüm yüzümü aynı tona getirecek hafif bir ürün arıyordum. Çok sık makyaj yapmıyorum fakat yaptığım zaman da fondötenin üzerine yapılmış makyajın, özellikle allığın çok daha iyi durduğunu düşünüyorum. Problemli olmamakla birlikte aşırı hassas bir cilde sahibim. Kullandığım ürünler ya bitkisel ya da dermatolojik olmalı yoksa anında vücudum tepki veriyor.

Yves Rocher'daki satıcıya tüm bunları anlattım ve oradaki kişi de bana bu fondöteni önerdi. İyi ki de önermiş çünkü bittiğinde asla başka markayı almayı düşünmüyorum. Üretimi devam ettikçe benim fondötenim budur! Dediğim gibi cildim aşırı hassas fakat bu ürünü kullandığımda herhangi bir sorunla karşılaşmıyorum. Diğer fondötenler genelde başıma sivilce, kaşıntı, kızarma gibi sorunlar açar ama bunda öyle bir şey olmuyor. Zaten yapısı çok ince, bir nemlendirici gibi kolaylıkla sürülüyor. Sürdükten sonra cildinizin nefes almasını engellemiyor. Benim için çok önemli bir özelliği daha var ki mükemmel kokması. Aynı zamanda pompalı şişede olması da sterilizasyonu bakımından çok önemli!

Yalnız şunu yineleyeyim, ben çok makyaj yapan biri değilim, cildimde de kapatılması gereken büyük sorunlar yok. Bu tip sorunlarınız varsa aynı markanın başka fondötenlerine de bir bakın derim. Belki bir başka ciltte bu ürün hiç işe yaramayacak ve istediklerini sağlamayacak. Umarım merak edilen bilgiler verebilmişimdir...

Rabbit Hole- John Cameron Mitchell

2011-04-24T22:23:00.000+03:00

Öncelikle, filmi Mutluluğun Peşinde diye çeviren arkadaşa filmi bir daha izlemesini tavsiye etmek istiyorum. Rabbit Hole, 8 ay önce çocuklarını bir trafik kazasında kaybeden çiftin ilişkilerindeki ve kendi iç dünyalarındaki iniş çıkışları konu ediyor. Anne rolüü Nicole Kidman, babayı ise Aaron Eckhart oynuyor. Oğlunu kaybeden anne çocuğuna arabasıyla çarpan lise çağındaki gençle dost olup onu anlamaya çalışıyor ve yazmakta olduğu Rabbit Hole adlı çizgi romanı okuyor. Filmin sonunda ne oluyor derseniz, hiçbir şey...

Nicole Kidman yüzüne bir şeyler yaptırmış fakat ne olduğunu tam anlayamadım. Dudaklar mı, yanaklar mı, alın mı botokslu veya başka bir operasyon mu bilmiyorum fakat her ne ise cidden çok kötü olmuş. O bildiğimiz Nicole Kidman ifadesi kaybolup gitmiş. Mimiğiyle para kazanan insan neden kendine bunu yapar anlamıyorum...

Felsefe ve Edebiyat

2011-04-23T14:48:00.001+03:00

Carpe Diem yayınlarından çıkan bu kitaplardan Edebiyat adlı olanını bir arkadaşımda görmüş çok beğenmiştim. Geçen gün Dost'a gittiğimde rafların birinde karşıma çıktı, içine biraz göz atıp Felsefe'yi de alayım dedim. Aslında kitapların asıl adı Kolay, Kısa, Keyifli Edebiyat ve Kolay, Kısa, Keyifli Felsefe.

Kitaplar genel olarak edebiyat akımlarından, felsefecilerin ve edebiyatçıların ve filozofların hayatlarından, temel özelliklerinden, özlü sözlerinden ve anekdotlardan oluşuyor. Genel bir bilgi veriyor fakat insanda ilgi uyandırıyor. Edebiyatçıların ve filozofların eserlerini alıp okuma isteği uyandırdı bende mesela-okunacaklar listem de oldukça kabardı haliyle... İçeriği hap gibi, çok kolaylıkla ve zevkle okunuyor. Ömer Sevinçgül ve Seda Şener mizahî bir dille aktarmışlar tüm bilgilerini.. Bu kitapları okuyunca her şeyi öğrenip alem-i cihan olmak tabi ki imkansız, fakat bu minik kitaplar bile çok şey öğretiyor insana. Aynı seriden çıkan bilim ve psikoloji kitapları da var. Bu hafta da onları alacağım. Fiyatları 7.5 TL. Okumanız tarafımdan tavsiye edilir:)

Dönüş..

2011-04-19T21:01:00.000+03:00

İstanbul gezisi harika geçti. Cuma günü Baran'la buluşup Ara Güler'in sahibi olduğu Ara Cafe'ye gittik. Öğle yemeğimizi yedikten sonra Türker İnanoğlu Sinema ve Televizyon Müzesi'ni ziyaret ettik. Bebek'e doğru gidecektik fakat vazgeçip Baran'ın muhteşem manzaralı evine gitmeyi tercih ettik. Çayımızı demledik, mercimek çorbası, prinç pilavı ve et pişirdik.. Baran'ın Amerika'lı misafirleri yemeklerime resmen bayıldılar:))

Ben akşam Nesli'ye döndüm, sohbet muhabbet derken sabahladık tabii.. Ertesi gün biraz geç kalkıp kahvaltıya Bebek'e gittik..Kahvaltı'dan sonra o çılgın trafikte İstinye Park'a uğradık. İstinye'ye gitmedeki asıl amaç H&M'di fakat sûkut-u hayale uğradık resmen.. O kıyafetleri alacak bir babaannemiz olmadığı için birkaç mağaza daha dolaşıp Sarıyer'e balık yemeye gittik. Balıklar, mezeler, kahveler çaylar derken geceye evde devam etmeye karar verdik. Evde yeniden çaylar koyuldu, yine sabahlara kadar sohbet edildi, özlem gidermeler, hayaller kurmalar...

Pazar sabahı evi toparladık biraz. Gelenekselleşmiş Pazar kısırımızı yapıp yedik güzelce ve ardından Deniz bizi Çengelköy'e götürdü... Sanırım Çengelköy İstanbul'un en otantik semtlerinden biri... Sahilde oturup Boğaz'ı izlemek de dünyanın en dinlendirici şeyi olmalı. Canımız biraz daha gezmek isteyince Moda'ya geçtik, waffle yedik. Biraz da yürüyecektik aslında ama hava şartları izin vermedi maalesef. Evimize döndük ve İstanbul gezisi benim için sona erdi.

Pazartesi sabahı da Ankara'ya yola çıktım, gelir gelmez derse girdim. Geldiğimde pestilim çıkmıştı, hemen attım kendimi yatağa...
İstanbul'un tadı hala damağımda... İnşallah en kısa zamanda yeniden!

İstanbul Yolcusu Kalmasın...

2011-04-12T18:12:00.000+03:00

Ne zamandır gitmek isteyip bir türlü ayarlayamadığım İstanbul ziyaretimi sonunda Perşembe günü gerçekleştiriyorum. Mayıs sonuna kadar Gümüşhane'ye gitmeyeceğim, dolayısıyla o zamana geçen vakti gezmelere ayırabilirim.

Burdan sanki çok boşum da sürekli gezecekmişim gibi bir anlam çıkmasın. Aksiye acayip yoğunum-bu da bloga fazla zaman ayıramamamın sebeplerinden biridir. Mayıs'a ve Eylül'e yetiştirmeye çalıştığım sempozyum bildirilerim, yapmam gereken çevirilerim ve devam etmekte olan derslerim var... Şu son 2 gün de son gücümle çalışıp biraz İstanbul molası verip ardından aynen devam edeceğim.

Cuma günü Baran'la-kendisine bir de lif örmem gerekiyor bu arada:), Cumartesi Pazar da Nesli ve Deniz'le gezebildiğimiz kadar gezicez... Pazartesi akşamı derse yetişmek üzere izin aldım hocamdan. Ankara'ya adım atar atmaz derse giricem yani:)

Haydi, bir an ömce Perşembe olsun ve İstanbul sıcak olsun!

Günler...

2011-04-08T00:31:00.000+03:00

Hiç istemediğim şekilde geçiyor. Bu aralar zamanı verimli kullanamama gibi bir problemim var. Bir an önce disipline olmam, geçen her dakikanın kıymetini bilmem gerek! Zamanın nasıl geçtiğini anlayamıyorum lafını kullananlara çok kızardım-kınadım, başıma geldi. Zamanı öyle bir kullanmalı ki, o bile şaşırmalı nasıl arada kaynadığına!

Galiba planlı programlı, listeli, ajandalı, takvimli olmak en iyisi! Mantıklı ve uygulanabilir planlar yapıp Mayıs sonuna kadar performansımı son damlasına kadar göstermeliyim.

Bu tip kararlar Pazartesiler için geçerlidir ama ben Cuma'dan başlıyorum!
Haydi bakalım!

Hoş Bir Cumartesi

2011-04-03T02:11:00.000+03:00

Latife Tekin'in Sevgili Arsız Ölüm'ünü,
Dostoyevski'nin Yer Altından Notları'nı,
Özdemir Asaf'ın Benden Sonra Mutluluk'unu aldım.

Onur Baştürk söyleşisine katıldım.

Deniz ve Mona'yla kahve içtim.

Lacivert bir etek aldım.

Çok tatlı bir Siyam sevdim.

Bu gün de böyle geçti...

Yanlış Mesaj Bağdat'tan Döner

2011-03-13T23:29:00.000+02:00

Gece gece telefonuma gelen mesaja bakar mısınız:

Kıbrıstayım. Barda işim bitti gece 00:30'da uçakla gelecem Sabiha göçmen de inerim. Ordan da balıkesire 5 veya 6 saat sürer. Ortalam 7 ya da 8 saat sonra ordayım. Hadi iyi geceler kib. Bu arada yerime yarın da imza atın 4 hafta derslere girmezsem kalıyorum. Yarın yorgun olurum uyucam. Hadi esen kal. Selamlar...

Başlangıç gayet kıro ama finali TRT havasında yapmış arkadaş. Sabiha Göçmen'e selam söyle diye cevap atasım geldi...

Trabzon-Gümüşhane

2011-03-13T15:40:00.000+02:00

yolundaki manzara görülmeye değerdi. İnsanı, keşke şu evlerden birinde olsam dedirtecek cinsten

Trabzon havaalanı tam denizin kıyısında. Çok şirin...

Denizin üstünde uçmak, şimdi bu mavi neyin mavisi dedirtiyor. Gökyüzüyle deniz iç içe...

2011-03-12T10:27:00.003+02:00

Sabah Gumushane'den Tranzona gelırken gordugum manzara karsısında mest oldum resmen! Tam oturup doğayla basbasa kalmalıktı...
Su an Trabzon havaalanındayım, ucaga bınmek ıcın beklerken Karadenız'e nazır post yazayım dedım. Fotografları Ankara'da yuklerım artık.
Kendıme ıyı ucuslar dılıyor, havaalanında anons yapan kızcagızların uyanmasını dılıyorum! O ne bıcım konusma bea!

Boş Oda

2011-03-10T13:28:00.000+02:00

Ne B*ktan Bir Gün!

2011-03-08T15:48:00.000+02:00

Doktora gitmemek için direniyorum resmen. Gidersem tam bir hasta psikolojisine bürünürüm, gitmezsem daha çabuk geçer gibi geliyor. Bir de hastanelerin kokusundan nefret ediyorum. Sağlıklı insan bile o kokuyu duyunca hasta çıkar ordan!

Rengim kaçık, hiç halim yok.. Burunumun akıntısı devam ediyor, bademciklerim şiş... Of ya, hasta hasta evden uzak olmak ne kötüymüş.

Bugün yapmayı planladığım bir sürü şey vardı ve hiçbirini yapamadım. Bilgisayar karşısında kek gibi oturuyorum saatlerdir. Arada yeni odama gidip neler yapmışlar diye bakıyorum. Mobilyalar kuruluyor bir yandan, dolapları nereye koyalım, sandalyeler nerde dursun falan... Yarın itibariyle olmayan bölüm başkanının odasını terkedip kendi odama geçiyorum.

Sağlığıma kavuşayım da nerde oturduğumun hiçbir önemi yok!

Gittiğim Her Yere Kar Götürmede Üstüme Yoktur

2011-03-07T17:34:00.000+02:00

Bir gün gelir de karlar yağmaz olur, kuraklık başgösterirse beni arayın emi!

Kuantum, Gel Gör Beni!

2011-03-07T13:35:00.000+02:00

Kendimce bir enerji yaratarak beyin gücümle iyileşmeyi deneyeyim istiyorum fakat kendimde o düşünce gücünü bile bulamıyorum! Sabaha kadar uyumadan işe gelmek de beni iyice mahvetti.

Sabahtan beri burnumu silmek için kaç mendil harcadım ben bile sayamadım! Burnum kıpkırmızı, sesim çıkmıyor. Kuruldum odama çalışıyorum ama hiç dermanım yok. 17:00'ye kadar hocama ödevimi ve hazırladığım 10 soruyu yollamam gerek.

Öğle yemeğimi yedim, ilacımı içtim. Bir an önce düzelmek şu anki tek dileğim! Akşama, yatağımdan çıkmadan tv karşısında uzanmayı planlıyorum. Her şeyin başının sağlık olduğunu bir kez daha görmüş olduk...

Şifa bekleyen herkese acıl şifalar.

Sky Airlines İkramı

2011-03-06T17:41:00.000+02:00

Bu soğuk havalarda, özellikle de keçi gribinin salgın olduğu şu günlerde yolcularını düşünerek uçaktan inerken ellerine birer portakal tutuşturan Sky Airlines'a teşekkürü borç biliriz. Yaza da karpuz isteriz, ona göre!

Resim Sergisi

2011-03-06T17:35:00.000+02:00

09-26 Mart tarihinde ablamın resim yeteneğinin akademisyenliğe kadar uzanmasında büyük katkıları olan, annemin çok yakın arkadaşı, ressam Haitce Soysal'ın resim sergisi var. Sergi, Cinnah caddesi Mesnevi sokakta Sevgi Sanat Galerisi'nde...

Hatice Sosyal'ın geçmiş sergilerindeki resimlerinden bazıları için buraya buyrun

Hasta Olmak Mı ???

2011-03-05T19:44:00.000+02:00

Tam yola çıkmadan bir gün önce hasta olmam ne de güzel bir tesadüf değil mi? Güne bademciklerimin şişme hissiyle başladım resmen. Sabah sabah nasıl sinir oldum kendime anlatamam! Tam da zamanıydı ilaçlar almanın, elimde bir top tuvalet kağıdıyla gezmenin...

Yarın 12.30'da havaalanında olmam gerek fakat bavulum hala bomboş... Kolumu kaldıracak gücüm yokken, o kadar yolu nasıl gideceğim hiç bilmiyorum... Yanıma mini bir valiz, bir de sırt çantası almayı planlıyorum. Laptopımı da sırt çantasına koyucam ve ayrıca laptop çantası yük olmayacak.

Az önce kameramı boşaltırken geçen sefer ki Trabzon seyahatimde çektiğim fotoğrafları gördüm İşte onlardan biri... Hava Trabzon'da böyle bahar gibiydi işte bir ay önce bile...

Yeniden Gümüşhane Yolcusu

2011-03-04T23:23:00.000+02:00

Pazar günü Gümüşhane'ye gidiyorum. 6 gün kalıp dönücem İnşallah. 2-3 hafta sonra tekrar gidicem falan... Daha önce de dediğim gibi bu dönem hayli gidip gelmeli olacak. Ordan gelince bir hafta sonu da İstanbul'a gitme planlarım var bakalım ne olacak...

Günler çoğunlukla okumakla geçiyor. Gün geçtikçe de okunacak şeyler birikiyor. Gümüşhane'ye giderken yanıma almayı ve oraya bitirmeyi planladığım iki kitap var. Umarım amacıma ulaşmış bir şekilde dönerim... Mayıs'ta olacak bir sempozyuma bildiri yollamam gerek Mart sonuna kadar; ondan sonra Eylül'deki başka bir sempozyum için Mayıs'a kadar hazır olmalıyım.

Şu sıralar görünen okuma listem şöyle:
Against Method
Bilimsel Devrimlerin Yapısı
Yol Ayrımı
Halkla İlişkiler ve İletişim Yönetiminde Mükemmellik

Yarın çamaşırlarımı yıkayıp bavulumu hazırlayacağım. Belki ufak bir alışveriş gerekebilir. Pazartesi'den itibaren havaların soğuyacak olması canımı çok sıkıyor:( Artık bahar gelmedi bence!

Hafta Sonları Daha Yavaş Geçebilir mi?

2011-02-27T23:38:00.000+02:00

Ben ne olduğunu anlamadan bu hafta sonu da geçti gitti... Tam, yaşasın bu akşam Cuma, ooh iki koca gün tatilim derken bir de bakıyorum Pazar günü gece yarısı olmuş!

Cumartesi günü erkenden dişçiye gittim, o arada ablam fotoğrafçılık kursuna gitti. O ara Emel arayıp eve geldiğini, istediğimiz zaman minik Bade'yi görmeye gidebileceğimizi söyledi. İşlerimiz bittikten sonra minik Bade'ye ciciler alıp Quick China'ya sushi yemeye gittik. Karnımızı bir güzel doyurduktan sonra biraz da kendimiz için alışveriş yaptık. Tam da istediğim modeldeki eteği Marks&Spencer'da görünce deneme kabinine koşuşumu görmenizi isterdim:)

Ordan çıkıp Bade'nin butlarını yemeye gittik. Oburiks Bade hiç doymadan annesini emiyor ve acayip tatlı. Kat kat olan butlarını yemeye doyamadık resmen. O kadar tombiş ki aldığımız tulum basenlerden geçmedi ve değiştirilmek zorunda!
Akşam üstü de biraz ders çalışıp kitap okudunktan sonra gün bitti.

Bu sabah biraz ortalığı toparlayıp keyif kahvelerimizi içtikten sonra yine biraz ders çalıştım. 4'e doğru arkadaşlarla buluştuk. Yemek yiyelim, sohbet edelim, dolaşalım derken 10'u buldu eve gelmem. Geldiğimde kuzenlerim bizdeydi, biraz onlarla oturdum ve Pazar günü de böylece son buldu. Şimdi biraz bakmam gereken şeyler var. Onları araştırıp kitap okuyup uyuyacağım. Yarın hocamla birlikte lisans derslerine giricem, öğlen belki kütüphaneye uğrarım ve bölüm dergimiz için yapmamız gereken birkaç şey var. Dergimizi SSCI üyesi yapmak istiyoruz ve yüzdük yüzdük kuyruğuna geldik resmen...İnşallah bir sorun çıkmadan alnımızın akıyla çıkacağız!

Haydi bana kolay gelsin!

Şimdilik Ankara

2011-02-16T20:25:00.000+02:00

Bu dönem benim için epey gidip gelmedi bir dönem olacak. Her ayın 3 haftasını Ankara'da, 1 haftasını Gümüşhane'de geçireceğim. Haziran'dan sonra da tezimi orada bitirip ondan sonraki hayat çizgisi nereye götürürse oraya... Ankara'da olduğum süre içinde gündüzleri burda asistanlık yapıp akşamları da derslerime gireceğim. Epey yorulacak olsam da şikayet etmiyorum. İşleyen demir ışıldar, her gün yeni şeyler öğreniyorum bir sürü tecrübeli insandan.

Şimdilik 3 hafta Ankara'dayım, tabi ailem zevkten dört köşe. Arkadaşlarla buluşma programları ayarlamaya çalışıyoruz bir de bu yoğunlukta. Hazır buradayken görebileceğim kadar çok arkadaşımı görmek istiyorum. Ayrılık kısa süre de olsa özlemişim herkesi, her şeyi...

Bugün babamın doğum günüydü. 1948 doğumlu babam 63 yılı devirdi sağlıkla, huzurla... İyi ki doğdun babacığım...

İnanmak

2011-02-11T09:36:00.002+02:00

"Choose to do what you can do, and God wıll help you what you cannot. Keep your faıth strong!" James Meyer

Tatsız Tuzsuz

2011-02-04T13:54:00.001+02:00

Defne'nin vefatına çok üzüldüm... Günlerdir sürekli etkisindeyim. Herkes üzerine o kadar şey söyledi ki, artık canım bu konuda tek bir cümle bile kurmak istemiyor. Hayat dolu bir insan bu dünyada değil artık. Başka söze gerek yok.

Bu günlerde şunu düşünüyorum; enflasyon, hayat şartları, olumsuz koşullar falan değil, Türk milletini asık suratlı ve stresli yapan gazete ve televizyonlar. Bu sektör o kadar kötü kalpli insanlarla dolu ki, takip ettikçe sinirleriniz yerinden oynuyor. İster istemez etkileniyorsunuz ve gündelik yaşamınıza yansıyor bu sinir. Herkes kendi egosunun peşinde yalnızca. Ne dersem diyim en çok ben okunayım, en çok ben konuşulayım, beni beğensinler, bana aferin desinler, beni desteklesinler ama canını yaktığım insanların canı cehenneme!

Satılmş insanların kalemlerinden çıkan kelimelerden haber almak çok kötü. Bu insanlar sadece ve sadece hataların peşinde. Olumsuzlukları gösterme yarışı sanki bu. Kim en fenayı yayımlarsa ve yayınlarsa o kazanacak demiş sanki biri! Birbirine laf atanlar, iftira edenler, dedikodu kazanları...
"Devlet büyüğü" denilen adamlar olayı mahalle kavgasına dönüştürmüş zaten. Eline mikrofonu alan neredeyse "ben kusayım da sen ye!" diyecek halde. "Sanatçı" denilen insanlar gün geçtikçe basitleşmekte. Herkes birbiriyle küs, kavga halinde, bitmeyen bir rekabet...

Bunun sonu ne? Nedir derdiniz? Hani herkes Mevlana'ya hayrandı? Her dakika paylaştığınız sözlerin ne kadarını anlayabildiniz? Nerede kaldı kusurları örtmede gece gibi olmak?

İşte ölüm. Her an ensede. Ne yaş dinliyor, ne kalem, ne de mâkam...

Biotherm Göz Çevresi Kremi

2011-01-28T13:00:00.000+02:00

Bundan yaklaşık bir buçuk ay kadar önce göz çevremin de neme ihtiyacı olduğunu farkettim. Bir zamanlar Olay'in göz çevresi jelini almış fakat hiç memnun kalmamıştım. Yapış yapış yapıyordu sanki gözlerimin altını, ya da bana geliyordu. Ayrıca, çoğu krem gibi maalesef kavanoz içindeydi. Yani kapak her açıldığında içine giren havaya maruz kalıyor, kremi içinden parmağımın ucuyla almam gerektiğinden de çok içime sinmiyordu. Nitekim yeni bir krem almalıydım.

Yaptığım derin araştırmalar sonucu yaşıma ve cildime en uygun göz kreminin Biotherm olduğuna karar verdim. Göz kremi almaya gittiğim mağazadaki satıcı bana Biotherm'in yeni çıkan Aqua Source'unu önerdi. Zaten henüz kırışmamış gözlerimin etrafını nemlendirmek için en uygun ürünün bu olduğuna karar verdik. Bu kremde benim en sevdiğim özellik tüpün ucunda üç tane dönen toplar olması ve kremle elimin hiçbir şekilde temas etmemesi. Minik bir roll-on gibi kullanıp, kapağını açıp bu üç topu gözlerimin altında gezidiyorum. Tüpten akan krem de eşit şekilde göz altına yayılmış oluyor. Göz çevresi bakımına ihtiyaç duyanlara tavsiye edilir!

Yeni Hayat

2011-01-25T13:18:00.000+02:00

Pazar günü yeni şehrime gelip Pazartesi de resmen başladım göreve. Henüz odam geçici, kendi odam hazırlanmakta... Birinci dönemin finalleri bitti çok şükür, sömestr süresince burdayım. Dersler başlayınca tekrar ver elini Ankara...

Buralar güzel, sanki bir yerlerden tanıdık gibi. Hiç yabancılık çektirmeden açıyor kollarını her yeni gelene sanki. Şimdilik durumlar böyle işte...

Guzel Gelısmeler

2011-01-18T14:17:00.001+02:00

Dun ıtıbarıyle arastırma gorevlısıyım. Akademık hayata ılk adımı attım dıyebılırım. Dılerım bu hayatın devamı da bekledıgım gıbı olur. Sımdı yenı heyecanlar yenı kosusturmacalar... Bır muddet yollar memleket olacak gıbı gorunse de sonrası gayet ıyı olacak, ınanıyorum!

Hayat İşte

2011-01-11T23:46:00.000+02:00

akıyor bir şekilde... Her geçen gün yeni şeyler öğreniyorsun, planlar kuruyorsun falan ama bazen de öznesi olduğun hayatın ufak bir nesnesi olduğuna inanıyorsun... Bir laf var ya, "Hayat, sen planlar yaparken başına gelen şeydir" diye. İşte aynen öyle.

Bu 2 hafta finallerle boğuşuyorum, bir yandan yazılı kağıdı okuyup, yeni sorular hazırlıyorum. Dönem sonuna teslim etmem gereken makaleler var, onları yazıyorum. 2. dönem benim için oldukça farklı geçecek. Şu sıralar ki tek stresim finaller. Hayırlısıyla geçse de kurtulsam....

Çoook Yoğun Bir Hafta

2011-01-09T19:05:00.000+02:00

Tüm makale teslimlerim bu haftaya. Aynı zamanda 2 tane de sınavım var. Bu arada okunması gereken yazılı kağıtlarından bahsetmiyorum bile... Günler geceler birbirine karışmış durumda. Geceleri daha iyi çalıştığımdan hafta sonunu gece uyanık, gündüz uyur halde geçiriyorum lakin hafta içi bu düzene nasıl ayak uydururum bilinmez...

Bu hafta bir de önemli haber bekliyorum. Hayatımın en önemli kararlarından birini, en azından 5 yıllık kalkınma planımı hazırlayacağım bir hafta olacak! Umarım her şeyin hayırlısı olur...

Veni, vidi, vici

2011-01-02T18:20:00.000+02:00

Çarşamba gecesi Erzurum'a gittim, Perşembe günü kısa bir Gümüşhane ziyareti ardından tekrar Erzurum ve Ankara'ya uçuş... Erzurum'da hava oldukça sisli olmasına rağmen neyse ki uçağımız kalktı...

Yeni yılın son günleri benim için oldukça sürprizliydi... 2011 benim için çok farklı ve güzel bir yıl olacak... Dilerim tüm dünya ve insanlık için de öyle olur.

İyi ki geldin 2011!

Bugünlerde Burayı Çok İhmal Ettim

2010-12-28T21:26:00.000+02:00

Sürekli bir şeylerin peşindeyim ama neyin peşindeyim ben de bilmiyorum. Kendimi genelde birşeyler okuyup anlamaya çalışırken, çeviri yaparken ya da yazarken buluyorum.21 Ocak'ta özgürüm ve İstanbul'a gideceğim hemen İnşallah... Yarın gece de Erzurum'a uçma planım var. Biletim hazır fakat gidip gitmeyeceğim kesin değil, bakalım, kısmet...

Türkiye'nin %80'i "Öyle Bir Geçer Zaman ki"yi izleyip Caroline'e söverken ben de bu satırları yazıyorum. Farklı olmayı hep sevmişimdir:)

Bugün Kızılay'da yürürken öldürülen kadınlar için gerçekleştirilen bir kampanya gördüm. Saçma geldi. Cinayete karşıysak sadece kadına yönelik olanına değil, tüm canlılara yapılan cinayete karşı olmalıyız. Yakılan ormanlar, işkence edilen hayvanlar, mayınlara basıp ölen askerler, sokakta kalıp açlıktan ya da soğuktan ölen tüm insanlar bu toplumun işlediği cinayetlerdir. Bir kampanya başlatılıp imza toplanacaksa herkesin vicdanını harekete geçirmek için toplansın... Yalnızca "kadın cinayetine hayır" sloganıyla yola çıkmak kimseyi bir araya getirmez, bilakis böler, parçalar...

Sıkıcı Gun

2010-12-22T15:44:00.001+02:00

Gun oyle sıkıcı kı anlatamam. Aslında belkı de sıkıcı olan benım. Nıyet ettıgım hıcbır seyı kolumu kaldırıp da yapacak gucum yok. Hasta olmadan boyle bır kırgınlık halı gecırır ya ınsan, ıste aynen o haldeyım. Ne derse gıdesım var, ne de eve. Umarım bu ruh halımın sebebı ılerı kı gunlerde benı bekleyen bır hastalık degıldır. Zıra su haftalar cok onemlı benım ıcın. Gucumu son damlasına kadar kullanıp bıtırmelıyım donemı.

Bugun bır de enstıtuye gıtmem gerek bu kadar sıkılmıslıgın ustune. Aslında dun cıkması gereken bır evrak sırf memurların saat 15:00 dedın mı kus olup ucmasından dolayı bugune sarktı. Nedense 17:30da bıtmesı gereken mesaı onlar ıcın haylı evvelden bıtıyor... Bu durumda da benım gıbılerın ıslerı aksayıp sınırlerı bozuluyor, o ayrı...

Çamdaki Kedi

2010-12-19T23:06:00.000+02:00

Yağmuru sevmem ama yağmurun kokusunu severim. Geçen gün yağmur yağıyorken açtım camları, çamların arasından bakınıyorum etrafa... Bir de ne göreyim, bizim mahallenin meşhur kedisi beni camda görür görmez tırmandı ağaca, neredeyse camdan eve girecek...

Bugün

2010-12-15T19:52:00.000+02:00

İşe giderken Devlet Tiyatroları gişesinin önünden geçiyordum ki uzun kuyruk dikkatimi çekti. Bir an yanındaki bankamatik sırası mı diye tekrar baktım; fakat hayır, tiyatro gişesinin önündeydi uzun kuyruk. Sabah 10 sularında tiyatro bileti almaya gelenleri tebrik ediyorum ve ülkem için umutlarımı artırıyorum...

Bir de, site çıkışında geçen sefer yalnızken fotoğrafını çektiğim minnoşun, yanında arkadaşıyla/kardeşiyle olan fotoğrafını koyuyorum bugün de. Bunlar böyle birbirlerine sokulup ısınıyorlar bu soğuk günlerde. Yarın onlara yiyecek bir şeyler götüreceğim-bakalım karşılaşabilecek miyiz?

Hocamız il dışında olduğu için bu akşam ders yoktu, ben de toplantıdan çıkar çıkmaz eve geldim. Makalem üstünde biraz daha çalışmam lazım. Bunu teslim edip başka bir makaleye daha başlayacağım çünkü. Ondan sonra bir tane daha... Bana kolay gelsin, herkese iyi akşamlar!

SilahlanMA!

2010-12-13T23:09:00.000+02:00

Yıllarca insanlar silahsızlanma için kampanyalar düzenledi. Şiddeti önlemek için herkes elinden geleni yaptı. Sırf şiddetten uzak kalsınlar diye içinde çocuk yetiştirilen evlerde televizyon izlenmedi. Şiddet içeren programların kaldırılması gündeme geldi. RTÜK bu programlara yaş sınırı koydu. Erkek çocuklarına silah yerine yaratıcı oyuncaklar aldı anne-babalar. Onu hayatın bir parçası sanmasın, meselelerin silahla çözüleceğini zannetmesin diye...

Hükümet ne yaptı peki? 18 yaşına gelen herkes silahlanabilir dedi. Şu noktayı koyduktan sonra artık bir şey yazası gelmiyor insanın. Ben nerede yaşıyorum? Kim bunlar ? diyor... Başıma ağrılar giriyor. O silahlardan çıkan kurşunlar teğet geçecek mi merak ediyorum.

Edebiyat Akımları ve Teoriler

2010-12-11T18:26:00.000+02:00

Edebiyatla ilgilenenler şuraya bir baksın derim, kesinlikle işlerine yarayacaktır...

Yaralı Bilinç-Daryush Shayegan

2010-12-10T23:33:00.000+02:00

Daryush Shayegan İran'lı fakat İran rejiminden dolayı ülkesini terkedip Fransa'da yaşamaya başlamış bir yazar. Yaralı Bilinç doğu toplumlarındaki-yazar bunları geri kalmış ülkeler olarak nitelendiriyor-modernleşme sürecinin o toplumdaki insanları yaraladığını, hatta şizofrenik bireyler haline getirdiğini anlatıyor.

Shayegan'a göre doğu kültüründe yetişmiş toplumlar çağın getirdikleri gereği modern olmaya çalışırlar ya da bir şekilde modernliğe sürüklenirler fakat isteseler de olamazlar; çünkü modernleşme süreci onların geleneklerini yerine getirmelerini engeller. Modernliği tam anlamıyla benimseyemedikleri gibi, modernlik onların geleneklerinin de yozlaşmasına sebep olur. Yani, ne batılı olabilirler. ne doğulu...

Bana göre Shayegan Batı'yı kafasında fazlasıyla ütopik bir şekle sokmuş ve okura da bu şekilde aktarmaya çalışıyor. Batı'yı oldukça ilerici, modern, hiçbir sorunu olmayan ve insanlarını da mükemmel şartlarda yaşatabilen bir yermiş gibi empoze edip, Doğu'yu gericilikle ve bağnazlıkla suçlamış. Fakat, kendisine kesinlikle katıldığım bir nokta var; eleştirilmesi gereken Doğu toplumu ya da Müslümanlar değil diyor Shayegan, eleştirilmesi ve değişmesi gereken bunu yaşayan insanlar. Müslümanlar İslamiyet'i kafalarına göre değiştirip gelecek nesillere de yanlış öğrettikleri için bu haldeler.

Pofuduk Kedi

2010-12-07T13:05:00.001+02:00

Bu güzel kedicikle her sabah merdivenlerde karşılaşıyoruz. Bazen yanında kendisi gibi bir pofuduk daha oluyor. Rastlarsam onun fotoğrafını da çekeceğim. Baksanıza şunun tatlığına!

İşi Bileceksin!

2010-12-05T00:54:00.002+02:00

Dün akşam annem ablam ve ben bir şeyler yapsak diye konuşup nereye gidceğimize karar verememiştik. Sabahtan da her hafta sonu olduğu gibi türk kahveleri eşliğinde gazete ve bulmacalara gömüldük. Ben biraz odama geçip kitabımı okudum ama hava öyle güzel ki evde durmak havaya haksızlık etmek gibi geliyor. Sonunda neyse ki annemin bir arkadaşını da arayarak dışarı çıkma kararı alıp onunla buluştuk. Biraz dolaştıktan sonra Ankara'da yaşayan her insan gibi bizim de yolumuz bir alışveriş merkezine düştü.

Mağazaları dolaşırken kendime hırka almaya karar verip hırkalar üzerinde yoğunlaşmışken, hiç aklımda olmayan bir şekilde değişik tarzda bir elbise alırken buldum kendimi. Görevli kadın işinde o kadar iyidi ki, hırka ihtiyacım tamamen aklımdan çıktı, sanki elbise almaya gitmiş gibi tüm elbiseleri deneyip çıkartıyordum. İşte satış sorumlusunun gücü! Bu kişi kasada ücretimi alırken göz makyajına takıldı gözüm. Ne kadar güzel yapmışsınız makyajınızı, kaleminizin markası ne dedim. O da markayı söyledi, hatta yanımda olsa size verirdim kalemimi ama maalesef evde dedi. Yok, çok teşekkürler marka ve numara yeterli derken, durun ben sizi götüreyim aldığım yere dedi ve mağaza müdüründen izin alıp bizi göz kalemini aldığı mağazaya götürdü. Götürdüğü mağazada da orada çalışan arkadaşlarına bizimle ilgilenmelerini rica etti. Yanımızdan ayrılırken de ne zaman bu alışveriş merkezine gelirsek, bir şey almak için olmasa bile bir çayını içmek için muhakkak yanına uğramamızı tembihledi. Ve biz, bizi götürdüğü mağazadan da iki göz kalemi alıp çıktık. Güleryüzlülüğü, olumlu enerjisi ve iş bilir halleriyle hem kendisi kazandı, hem de arkadaşlarına kazandırdı. Suratsız, asabi ve umursamaz mağaza çalışanlarına duyurulur...

İş Güç Hiç Bitmez ki...

2010-12-03T11:58:00.000+02:00

Odamı toplamalı, dosyalarımı yerleştirmeli, okumam gereken makaleleri okumalı ve sunumumu hazırlamalıyım... Şu 3 günü ne kadar iyi değerlendirirsem o kadar kâr!

Aaa, bir de yazmam gereken 2 makale var, pofff. Ben kaçtım.

Seninki kaç santim? - Greenpeace

2010-11-30T22:49:00.000+02:00

Seninki kaç santim? - Greenpeace

Bu küçük dünyada ve kısacık ömrümüzde bencil olmaktan vazgeçelim!

Lütfen katılın...

Yapılacak İşler Var...

2010-11-30T00:05:00.000+02:00

Bugün bir vizeyi atlattık. Eğlenceli bir sınavdı-benim için:) Hocayla sohbet ede ede, espiriler yapa yapa geçiverdi... İnsanların ciddi, gergin veya sinirli oduğu anlarda ilginç ama çok eğleniyorum. Herkes panik içindeyken gayet sakin olup espiriler patlatmak ve etraftakileri güldürmek oldukça eğlenceli!

Bu sınav bitmiş olabilir ama sırada yapmam gereken çok önemli bir sunum var. Şu sıralar epey gündemde olan bir cemaatin makro ideolojisini tartışacağım. Bu sunumun daha kapsamlı bir hali tezim olabilir. Aslında bu hocamın isteği. Ben pek siyaset çalışmak istemiyorum, daha çok kültürel çalışmalar, kitle iletişimi ve buna bağlantılı olarak psikoloji çalışmak istiyorum ama bana bu ödevi veren hocamın da danışmanım olmasını isterdim... Neyse, bakalım artık zaman ne gösterecek...

Hafta sonu Eda'nın ve Harika'nın doğum günlerini kutladık. Askere gitmesine az bir süre kalan Melih'in de aramızda olması güzel oldu- gitmeden tekrar toplanmış olduk. Mehmet de bizimleydi fakat daha erken ayrıldı bizden.Yarın yine görüşeceğiz Melih'le, ne de olsa 10 güne Abbas yolcu, bol bol vakit geçirmek gerek.
Şimdilik bu kadar, Kamusallığın Yapısal Dönüşümü'ne dönmeliyim...

Geç Kalınmış Kurban Bayramı Yazısı

2010-11-26T00:00:00.000+02:00

Açıkça itiraf etmeliyim ki bu bayramın en güzel yanı evde misafir ağırlamamaktı. Başka güzel yanlar da var tabi; akrabalarla bir arada ve doğayla iç içe kalmak...

Katı Olan Her Şey Buharlaşıyor- Marshall Berman

2010-11-25T23:50:00.000+02:00

Daha önce bu kitabı ablamda gördüm-doktora dersi için okuyordu.O okurken biraz karıştırmıştım ve ilgimi çekmişti, bir ara okuyayım ben de demiştim ama öylece kalmıştı. Bu yıl da benim master için okuma listelerimden birinde olduğu için, bu vesileyle okumuş oldum ben de. Berman, modernizmin toplumlardaki temellerini ve buna dayalı olarak insan ilişkilerinin, toplumlar arası ilişkilerin ve ekonomik düzenin zaman içinde nasıl da biçim değiştirdiğini anlatmış. Tabi ki modernizmin etkileri tümüyle olumsuzdur diyemeyiz fakat kitabı okuduktan sonra sizde olumsuz bir etki bıraktığını hissediyorsunuz. Berman, kitaba Goethe'nin Faust'uyla başlayıp, Christopher Marlowe'un "Doktor Faustus'un Yaşamı ve Ölümünün Trajik Hikayesi", Marx'ın Komünist Manifesto'su ve Dostoyevski'in Yerlatından Notlar'ıyla devam etmiş. Kitabın sonunda St. Petersburg, Paris ve New York kentlerindeki moderizm ve modern yaşamdan bahsetmiş. Benim okurken altını çizdiğim satırlardan bazıları şöyle:

"Modern ortamlar ve deneyimler coğrafi ve etnik, sınıfsal ve ulusal, dinsel ve ideolojik sınırların ötesine geçer; modernliğin, bu anlamda insanlığı birleştirdiği söylenebilir. Ama, paradoksal bir birliktir bu, bölünmüşlüğün birliğidir: Bizleri sürekli parçalanma ve yenilenmenin mücadele ve çelişkinin, belirsizlik ve acının girdabına sürükler. Modern olmak, Marx'ın deyişiyle "katı olan her şeyin buharlaşıp gittiği" bir evrenin parçası olmaktır."

"Peşlerinde kadim ve hürmete şayan bir önyargılar ve kanaatler silsilesini sürükleyen tüm durgun, donuk ilişkiler silinip süpürülüyor; yeni ortaya çıkan her şey daha kemikleşemeden miadını dolduruyor. Katı olan her şey buharlaşıp gidiyor, kutsal olan her şey dünyevileşiyor ve en sonunda insanlar hayatlarının gerçek koşullarıyla ve diğer insanlarla ilişkileriyle,,, yüzleşmeye zorlanıyor."

"Marx'ın diğer değerlerin değişim ve değeri içinde "çözündüğünü" söylerken vurguladığı nokta, burjuva toplumunun eski değer yapılarını silmeyip massetmiş olduğudur. Eski tarz onur ve saygınlık ölmemiş; bilakis piyasayla bütünleşmiş, üstlerine fiyat etiketleri konmuş, emtia niteliğiyle yeni bir yaşama kavuşmuşlardır. Bu yüzden, akla gelebilecek her türden insan davranışı ekonomik açıdan mümkün, "değerli" olduğu andan itibaren ahlaki açıdan kabul edilebilir hale gelir, kazanç sağladıktan sonra her şey uyar. Modern nihilizm budur işte."

Çok Sinirliyim!

2010-11-24T16:38:00.000+02:00

Bir insan işini iyi yapamaycaksa hiç yapmasın! Bıraksın o mesleği gitsin neyi iyi yapabiliyorsa onu yapsın. Hatta yaptığı hatalar bir başkasının hayatını önemli ölçüde etkiliyorsa kendini assın! Sırf yapmış olmak için yapılan şeyler bir gün bir yerde patlak veriyor ve siz bir bakıyorsunuz ki tüm emekler çöpte!

Yapılan hatalar telafi edilebiliyorsa edilmeli, edilemiyorsa da o hata yapan bir şekilde cezalandırılmalı diye düşünüyorum. Bu tabi normal şartlar altında oluyor ama bu ülkede olması gereken nedir, ne normaldir, kime göre normaldir gibi konular alt üst olduğundan işin içinden çıkılamıyor! Hataları telafi etmek zaten imkansız, aldığınız cevap: Geçmişe dönüp düzeltme yapılamaz! Karşımdaki kişinin gerizekalı olduğunu düşünüp içimden "zaten ileriye dönük hatalardan haberimiz olsa önlemini alırız" demek geçiyor. Bir de bunun üstüne hata yapanın alnından öpüp, madur olanı cezalandırma gibi bir durum var. Şu ülkedeki devlet kurumlarından, gereksiz prodesürlerinden ve aptal çalışanlarından o kadar sıkıldım ki!

Rüya

2010-11-21T01:13:00.000+02:00

Bugün çok ilginç bir şey oldu. Rüyamda yapmam gerekenleri görüp uyandığımda aynen yaptım. Acaba insan rüyasında düşünür mü diye düşündüm. Yoksa tüm yaptıklarımı uyku sırasında düşünüp mü yaptım? Ama hayır, rüya gördüğüme emindim. Neden bilmiyorum ama bir an kendimden korktum, garipti.

Geçen gün annem kuzenime "Rüya görmek iyidir, bilinç altı boşalır" dedi. Haklı mı bilmiyorum ama benim rüyalar gündelik hayatımı yönetip doldurmaya başlıyor sanırım:)

Garip Alışkanlıklar ve Yapamadıklarımız

2010-11-15T00:34:00.002+02:00

Blog hayatımın ilk mimi Timeout'tan geldi. Belki daha önce de geldi de benim haberim olmadı, bilemiyorum:)

Garip alışkanlıklarım:
-Baş ucumdaki komidinin üstünde yalnızca okuduğum kitap durmalı. Onun dışında çanta, kıyafet, cd çalar, vs. duruyorsa hemen kaldırırım. Orası illa boş duracak, kitabımı okuyup oraya koyup sabah da çantaya atacağım yoksa yattığım yerden beni acayip rahatsız ediyor.

-Yatağa daima çoraplarımla girerim. Hatta geceleri giymek için ayırdığım özel yumuş çoraplarım vardır. Gece uyurken bunaldığımda onları çıkartıp fırlatmak benim için bambaşka bir zevk...Sen şimdi giymekten mi hoşlanıyorsun çıkartıp fırlatmaktan mı derseniz, her ikisi de...

-Arabaya bindiğim anda aynaya bakarım. Hatta yol boyu o ayna bana dönük olabilir:) Aslında genel olarak aynalarla barışığım ama arabaya binince daima açık olmalıymış gibi bir takıntım var.

Yapamadıklarım:
-Bazı hanım kız tipler vardır ya çantaları oldukça muntazam, içinde kolonyası, kolonyalı mendili, selpağı, ufak bir not defteri, kalemi bulunan; işte ben hep öyle bir kız olmak istemiş ama asla olamamışımdır. Her hafta boşaltıp düzenlediğim halde o çantanın içi hep hallaç pamuğu gibidir. Şöyle cici bir kız olsam, ön gözde selpağım, arka gözde ajandam ve kalemim.... Ah ahhh....

- Elektronik vs. şarjetme engelliyim:) Hayatta en nefret ettiğim şey biten pilleri, mp4 çalarımı ve cep bilgisayarımı şarj etmek. Bu huyumu bilen babam sağolsun benim yerime hallediyor onları. Şarja gerek kalmayan şeyler çıksa çok memnun olucam.

-Genel olarak planlı bir insanımdır ama yine de son dakikalar hayatımı kurtarır. Bir de, bıçak kemiğe dayanınca daha parlak fikirlerin ortaya çıktığı inancındayım:)

Ben de Pembe Peluş'u, Life is Fashion'ı ve Kitap Kurduyum Ben'i mimliyorum...

Emel Kaya Photography

2010-11-13T18:51:00.006+02:00

Hasta Olmak...

2010-11-10T00:08:00.000+02:00

Dün çok fena hastalandım. Öğle yemeinden sonra kendimi çok kötü hisettim ama yine de izin alıp eve gelmedim. Birazdan geçer, birşeycik olmaz, az kaldı derken akşamı ettim ama hiç okula gidecek halim yoktu. Hemen eve geldim, kendimi battaniyenin altına attım. Ya midemi çok kötü üşütmüştüm ya da yediğim bir şey dokundu, bilemiyorum... Annem prinç lapası yaptı ama ağzıma hiçbir şey süremedim.

Sabah iş yerini arayıp gelemeyeceğimi söyledim. İçtiğim çorba biraz kendime getirdi beni neyse ki...Akşam da, ne de olsa hiç devamsızlığım yok diye derse gitmedim, güzelce dinlendim. Şimdi çok iyiyim şükürler olsun... Yarın zımba gibi kalkıp hayatıma kaldığım yerden devam edicem. Hasta olan herkese acil şifalar...

Bu Kez De Yeşil-Mavi Arası...

2010-11-06T19:20:00.000+02:00

Bugün rutin diş kontrollerimden biri vardı yine. Bu kez de yeşil ve mavi arası hafif turkuazi aldıran hoş bir renk tercih ettim. Takar takmaz çok hoşuma gitti, keşke daha önce hep bu rengi kullansaymışım dedim. Hemen gidip aynı renkte bir göz kalemi aldım. Süper oldu diyebilirim:) Teller çıkana kadar artık değişiklik istemiyorum. Bu renk benimdir!

Sonrasında da Eda ve Melih'le buluştuk. Yine sohbet muhabbet saatler geçiverdi. Eve gelip güzel bir mangalda hamsi keyfi yaptım... Şimdi de ders çalışıp yıllık planımı düzenlemem lazım. Ardıdnan survey araştırması için bilgi toplamam gerek. Sanırım bayram tatili artık gelmeli.

Cehenneme Övgü-Gündüz Vassaf

2010-11-05T20:01:00.000+02:00

Ben bu kitapla kütüphanede araştırma yaparken şans eseri tanıştım. Hocam aslında Hannah Arendt'in Şiddet Üzerine kitabını önermişti. Fakat baktım ki o kitap savaşlar, siyasi iktidar çekişmesi ve onun totalitarizmi ile ilgili. Benim konum ise gündelik hayatta totalitarizm...

Vassaf totalitarizmi Geceye Övgü, Özgürlük Cehennemdir, Sözcük Mahpusları, 20. Yüzyıl DelileriArtık Özgür Değiller, Burada Yer, Şurada Uyuruz, Kahramanlar Totaliterdir, Enformanyaklık, Senin Cinsiyetin Ne?, Seçmeme Özgürlüğü, Hainleri Savunmaya Dair, Ölüm Unutkanlığı, Sanatçıdan Sakının, Yaşasın Anlaşmazlık, Hayata Karşı Amaçlar, "Zıp Sen Öldün", Homo Sapiens Blues, Müjde! Çocuğumuz Oldu, Şu Sihirli An, Ah, Minel Aşk, "Sarhoş Olun" gibi belli başlıklar altında incelemiş.

Kitap genel olarak kendimizi nasıl da özgür zannederek birilerinin istediği doğrultuda yaşadığımızı anlatıyor. Toplum içinde yazılı olmayan birçok kural ve ister istemez hayatın içinde bu kurallara göre uyuyoruz.
Erken yatıyoruz çünkü toplum geceleri sevmez. Gece karanlıktır ve karanlık kötülükleri çağrıştırır. Geceleri soyunuruz çünkü baskı ancak gece ortadan kalkar. Geceleri kendimizi özgür hissederiz çünkü gündüzler bize ait değil. Yatırılacak faturalar, yapılacak işler, yenilecek fast-foodlar var.

Çocuklarımıza kahramanlık hikayeleri anlatıp kahraman olmalarını isteriz çünkü kahraman güçlüdür. Fakat bu arada bir başkası gibi olmaya çalışan karaktersiz bireyler ortaya çıkar.

Deli olmak için bile birilerinin raporuna ihtiyacımız vardır. "Raporlu deli" daha prestijlidir...

Banyoda bağırsağımızı, mutfakta midemizi boşaltırız çünkü kural budur.

Erkek çocuklarına pembe giydirirsek cinsel yanlışlar yaptığımızı düşünürüz. Cinselliğimiz doğuştan belirlense de cinsel kimliğimizi totaliter toplum belirler.

Evli çiftler kısır olmadıklarını ve iyi bir seks hayatları olduğunu ispatlamak için çocuk yaparlar. Yoksa ilişkide "sorun" vardır... Ha, bir de, çocuk tek büyüyemez, yaş geçmeden kardeş gerekir...

Balık burcu duygusaldır, olmasa da öyle davranması gerekir. Çünkü totaliter toplum ona o görevi vermiştir.

Hayatımızı tuşlara basarak idame ediyoruz. Telefonun, bilgisayarın, blenderın, kahve makinasının, kumandanın tuşlarıyla yaşamımızı biz kumanda ettik sanıyoruz ama aslında biz kumanda ediliyoruz...

Okumuşun Cahili

2010-11-01T23:10:00.000+02:00

Geçen gün iki işçinin konuşmasına şahit oldum. Nakliye kamyonundan bir şeyler indiriyorlardı.
"Okumamışın cahilinden korkmayacaksın, okumuş cahilden korkacaksın asıl" dedi biri...

Kış Çorbası

2010-10-29T17:11:00.004+03:00

Malzemeler:

2 kuru soğan

1 orta boy patates

2 havuç

1 bu bardağı kırmızı mercimek

3 diş sarmısak

salça

kara biber

kırmızı biber

tuz

tarçın

zencefil

nane

tereyağ ve zeytinyağı

Soğanları küp küp doğrayıp, patates ve havuçları da rendelektikten sonra tüm bu malzemeler bir düdüklüye konur. Üzerine de yaklaşık 2 litre su ekleyip pişirilir. Piştikten sonra bir güzel el blenderından geçirilir ve üzerine limon sıkıp afiyetle yenir.

Uzaklara Gitme Sana Küserim

2010-10-28T16:33:00.000+03:00

Yakınlara gelirsen alır giderim...

Şu gördüğünüz koy Marmaris'in en güzel koylarından. Çocukluğumun yazları buralarda kovamla denizden su taşımakla, sabah denize girip, öğlen uyuyup öğleden sonra yine sahile inmekle geçti. Sahilde tüm insanlarla ahbaplık kurup, tüm garsonlara kendimi tanıtıp, sahilde bir yandan oyunlar oynayıp bir yandan şarkılar söylerdim. En çok söylediğim şarkı da "Uzaklara gitme sana küserim" şarkısıydı.

Daha 3-4 yaşlarındayım, kolluk ve simitle yüzüyorum fakat onlarla birlikte açılmama izin vermiyor annemle babam. Onlar açılmaya gittiklerinde ben de sahilden onlara bu şarkıyı söylüyorum. Aradan yıllar geçiyor... Biz yine bu koylardayız. Babamın daha sonradan platin takılmasını gerektirecek diz problemi ortaya çıkıyor. Bu kez de o kendisi çekiniyor açılmaya, "Aman kuzum bir şey falan olur, ben fazla açılmayayım" diyor. Sahile gidip aynı şarkıyı bu kez de o söylüyor benim için. "Darılmaca yok yok, sarılmaca çok..." diye...

Az önce bu şarkıyı duydum da eski günler geldi aklıma. Çocuk dediğin "mini mini bir kuş dolmuştu" yu söyler, ben bir gariptim işte... Bir de "Aynı çatı altında, aşkımız bir halanmış" şarkısı vardır, o yaşların favori parçası benim için. Daha 'y' sesini çıkartamazken hicâz makamından eserler mırıldanırdım. Tüm ailece bilinen ve tarafımdan müstehcenleştirilmiş tat ketçap reklam sloganı vardır bir de, "Döt döt yeee" diye evde koşuşturduğumu çok iyi hatırlıyorum:)

Yoğun...

2010-10-25T23:49:00.000+03:00

Sabah işe, akşam okula git. Eve gel ödevleri yap, göz makyajını çıkart ve uyu. İnanmayacaksınız ama içlerinde en üşendiğim göz makyajı çıkarma kısmı.

Şu 29 Ekim tatili gerçekten iyi bir fırsat olacak sunumlarımı hazırlamam için. Ha, bir de Melih'le buluşmak için:) Melih'le buluşma işi yarınki yazımın konusu olsun, epey vakit alacak çünkü. İyi geceler.

Lost

2010-10-23T22:51:00.000+03:00

"Where is the Life we have lost in living? Where is the wisdom we have lost in knowledge? Where is the knowledge we have lost in information?"

T. S. Eliot

Ojelik

2010-10-23T13:37:00.000+03:00

Eskiden salonumuzda bulunan içine camdan yapılmış fillerimizi ve kuğularımızı dizdiğimiz bir objeydi bu. Sonra o fillere ne oldu, şimdi nerdeler hiçbir fikrim yok. Sanırım bir kısmı kıırldı veya kayboldu. Annem de dolapların üen tepelerine kaldırmış bu zavallıcığı.

Dün dolapları düzenlerken rastladım kendisine. Hemen indirdim yıllardır saklandığı yerden ve bugün de güzel astım odama. Kendisine uygun biblolar, maketler vb. bulunana kadar şimdilik ojelerimi ağırlıyor. (Orta rafa ancak bir ojem sığabildi)

Oje şişeleri dışında ne koyabilirim acaba, fikri olan var mı?

İlginç Fikirler

2010-10-23T12:53:00.000+03:00

Şuraya bir bakın derim!

CIY

2010-10-19T22:08:00.000+03:00

Kuaförde vakit geçirmekten ne kadar nefret ettiğimi daha önce belirtmiş olmalıyım. Orada beklerken boşa geçen zaman, kuru gürültü, kuaförlerin gereksiz sohbet açma çabaları... Tüm bu olumsuzluklar üstüne saçlarımı uçlarından kendim almaya karar verdim! Islak saçlarımı güzelce tarayıp ikiye ayırdım ve kırıklarımı güzelce yok ettim. Çok orantılı olmamış olabilir ama çok da sorun değil, nasılsa saçlarım kıvırcık ve hepsi kıvrılıp gidecek:) Do it yourselften sonra şimdi de Cut it yourself!

Bugün Tüketim Toplumu'nu bitiremedim çünkü rezalet bir çeviriydi! Boudrillad çeviriyi okusa vay be, neler demişim meğer derdi. Az önce yayınevine mail atıp şikayetlerimi bilirdim. Bakalım, belki bir yararı olur...

Bu arada, yeni bir işe başlıyorum. Hayat böyle işte, 24 saat olmadan neler doğar...

İyi ki Doğdum! Gördün mü 24 Oldum...

2010-10-18T23:05:00.000+03:00

Bir yaş daha geride kaldı sevgili günlük gibi klişe laflarla başlamayacağım söze merak etmeyin.

Günün anlam ve önemini belirten cümleler benim için şunlardır: Hayat bazen zor olsa da kesinlikle yaşamaya değer! İnsan sağlıklıysa ve arkasında bir ailesi varsa dağları bile deler! Bunun için her gün Allah'a şükrediyorum... Ben kendimi çok seviyorum ve beni böyle yetiştirdikleri için aileme çok teşekkür ediyorum. Ve tabi ki çok değerli arkadaşlarım... İyi ki varsınız!

Hayatımın geri kalanında bu dünya için daha yararlı ve kalıcı şeyler yapmak istiyorum. Gerek nehirlerden plastik toplamak, gerek bir görme engelli için kitap okumak, gerekse kimsesiz bir çocuğun kimsesi olmak... Şu yalancı dünyada sırf kendimizi mutlu edip, kendi egolarımızı tatmin edip, kendimiz için uğraş vermemeli; hayattaki başka hayatları da tanımalı ve önemsemeli diye düşünüyorum. İnsan, doğup büyüyüp ölmemeli. Doğup, birşeyler yapıp ölmeli!

Süpermarket Sözlü Kültürü Öldürür

2010-10-17T13:25:00.000+03:00

Barry Sanders Öküzün S'sı nda şöyle diyor:

Köylüler alışverişlerini pazarlıkla, birbirlerine sataşarak yaparlar. Bu, hem alıcıyı hem de satıcıyı canlandıran, herkesten fazla bağırmasına, ellerini ordan oraya sallamanarına neden olan bir işlemdir ve adeta kendi içinde bir gösteridir. İyi yapıldığında yavaş yavaş müşteriyi çeker. Herkes izleyeceği şeyin alışverişin kendisinden daha çok daha heyecanlı olduğunu bilmektedir. Çünkü burada değiş tokuş edilen şey mal ya da para değil, söz ve beceridir. Köydeki herkes çarşının bir güç gösterisine tanık olmasını bekler ve yerli halk, bunu kendine ögzü bir tarz geliştirerek yapacak kadar becerikli olanlara özel bir değer verir. Düzenli rafları, sabit fiyatları ve- her biri kendi arabasını iten bireyleriyle- görece sessizliği içinde süpermarket ise marcado (çarşı) denen şeyin yazılı kültüre dönüşmüş biçimidir. Süpermarketi ister al ister alma, der. Eğer bu ürün çok pahalıysa başka bir markayı alırsın-tıpkı televizyon kanallarını değiştirmek gibi.Şikayet edebilirsin ama pazarlık edemezsin. Kendini ya nakit parayla ya da dükkandan çıkıp giderek ifade edebilirsin. Alıcı ve satıcı demirbaş eşyalar kadar susukundur. "Para konuşur."

Sonbahar Hızlı Geldi

2010-10-15T20:13:00.000+03:00

Babamın ve liseden arkadaşlarının yılda iki kez bir araya geldikleri bir organizasyonları var. Şimdiye kadar, İstanbul, Antalya, Çeşme, Erzurum ve Ankara'da toplandılar. Herkesin eşi ve çocukları geliyor, bir akşam yemeği yeniyor, babam kanun çalıyor, şarkılar söyleniyor ve ertesi sabah da kahvaltı yapıp ayrılıyorlar. Bugün öğrendim ki bu yıl yeniden İstanbul'da buluşmaya karar vermişler.

Ben 2 yıldır hafta sonları çalıştığımdan hiçbir toplantıya katılamamıştım. Bu kez ben de kesin geliyorum derken birden "Bi dakka ya, Nesli artık İstanbul'da, ben ona giderim!" dedim. Nesli karşıda olduğu için direkt ona inip, annemlerle yemeğe ve kahvaltıya katılmayıp, Nesli'yle süper bir haftasonu geçirmeyi planlıyorum!! Sanırım onun uzaklarda oluşuna henüz alışamadı bünyem, sonradan dank ediyor. Henüz kendisinin haberi yok, acaba sürpriz mi yapsam:) Ama eminim duyunca havalara uçacak! Böyle birden çıkan sürpriz seyahatlere bayılırım!

İnşallah hava güzel olur, İnşallah hava güzel olur, İnşallah hava güzel olur...

Bu arada, ne ara Sonbahar geldi ben anlamadım. Daha dalında bir sürü kızarmayı bekleyen domatesleri var fidelerimizin. Bugün pazarda baktım her yer lahana ve turşuluk malzemelerle dolu. Tamam işte, kış geldi demektir:(

Dinlenme

2010-10-14T22:10:00.000+03:00

Bugünlerde biraz fazla yoruldum. Günlerim ekrana ya da sayfalara bakmakla geçtiğinden bir günlük ara veriyorum kendime. Masamı toplamayı, odamı düzenlemeyi, çekmecelerimi döküp yeniden düzenlemeyi, benli odada ufak değişiklikler yapmayı planlıyorum. Bilgisayarımın masa üstünü temizlemeli, kameramdaki resimleri aktarıp arşivlemeliyim. Her şey elimin altında ve bir nizam içinde olmalı.

Yarın göz doktorunda randevüm var, astigmatımda bir artış sezinliyorum ama bakalım, yanılıyor da olabilirim. Bugün derste anlattığım bir olay üzerine, hocam "Dişil ve eril ilişkileri üzerinden gündelik yaşamda totalitarizm" konulu bir ödev verdi. Derslerimiz çok eğlenceli geçiyor. Bol bol konuşup, tartışıp, öğreniyoruz. Ben artık yeni insanlar tanımaktan bıktığımı, daha doğrusu "insan" tanımaktan bıktığımı sanıyordum ama bıkmamışım meğer. Her gün yeni insanlar keşfetmeyi seviyormuşum aslında...

Not: Fotoğraf, oturma odamızdan dünyanın görünüşü...

Okuma Hızı

2010-10-14T00:12:00.000+03:00

Bugünlerde okuma hızıma kendim de şaşıyorum... Neredeyse günde bir kitap okumam gerekiyor ve dolayısıyla çorba karıştırırken, birini beklerken, metroda, dolmuşta, uyumadan önce, uyandıktan sonra, her an okumam gerekiyor... Geçen gün Özlem hocayla konuşurken güncel durumumdan bahsettim de "ama sen istedin bunu" dedi. Evet, çok haklıydı, bunu ben istedim. İyi ki de istedim!