Amerikalı yazar Sandy Tolan tarafından bir radyo belgeseli olarak hazırlanan Limon Ağacı daha sonra yazarın arkadaşlarının da tavsiye ve desteğiyle tarihi bir romana dönüştürülmüş. Aslında tarih kitapları okumayı pek sevmem, ama okuduğunuz şeylerin bir zamanlar gerçek hayatta yaşandığını bilmek başka bir şekilde bağlıyor sizi kitaba...Kitabın nerdeyse ilk yüz sayfası oldukça sıkıcıydı diyebilirim. Fakat okudukça anlıyorsunuzki o tarihi bilgileri vermeden bu romanın da bir anlamı kalmazmış.
İsrail kuşatmasıyla evini ve bahçesindeki limon ağacını terketmek zorunda kalan Beşir ve daha sonra o eve taşınan Dalia etrafında gelişiyor tüm olay örügsü. Birbirine düşman iki farklı dinden, milletten ve topraklardan gelen iki insanın nasıl da dostluk kurabildiklerini, aslolanın milliyetçilik veya dindarlık değil tamamen evrensel bir insancılık olduğunu anlatıyor aslında Tolan.
Anne babasını kaybeden Dalia evlenip bahçesinde limon ağacı olan evi boşaltmak zorunda kalır ve Beşir'in de isteği üzerine bu ev Filistin'de yaşayan Arap ve Yahudi çocuklarının kreşi olur. Birlikte yetişen bu çocuklar Beşir'in babası Ahmed'in yıllar önce elleriyle diktiği limon ağacı kuruyunca, birlikte yeni bir limon ağacı diker, sular ve onu birlikte yetiştirmeye karar verirler.
Yıllar önce başlayıp hala devam etmekte olan Filistin-İsrail sorunun öncesini ve sonrasını çok güzel bir dille anlatan, bitirdiğinizde boğazınızın düğümlendiğini farkedeceğiniz bir kitap.
Yerli turisr pek olmasa da yabancı turistler tezgahlarını açıp bekleyen esnafın yüzünü güldürmeye yetti sanırım.
Ürgüp ve Avanos'tan sonra Göreme'ye bir bağa gittik. Üzümler neredeyse olmuştu, elmalar kıpkırmızıydı. Bolca üzüm, elma, kuşburnu ve alıç toplayıp yedik. Hormonsuz, katkı maddesiz doğal ürünleri dalından koparıp yemek süperdi! 
